Kwiecień 2022

Niesprawiedliwości historyczne pozbawiły 70% europejskiej floty rybackiej sprawiedliwego i bezpiecznego dostępu do kwot połowowych i łowisk. Na ten segment floty przypada 50% miejsc pracy w rybołówstwie morskim. Z powodu tych niesprawiedliwości sektor ten musi uciekać się do gatunków nieobjętych kwotami, a więc jest ograniczony jedynie do 5% połowów ryb w UE.

W czasach głodu, historycznie rzecz biorąc, europejska arystokracja miała powiedzieć o protestujących biedakach: "...Jeśli nie mają chleba, niech jedzą ciasto". Podobnie dzisiaj, ci, którzy mają przywileje kwotowe, zbyt często szybko mówią: "kwota jest zgodnie z prawem nasza, niech łowią gatunki nieobjęte kwotą", kiedy rybacy na małą skalę domagają się sprawiedliwego podziału.

Kwestia sprawiedliwości jest jednym z głównych założeń WPRyb (rozporządzenie (UE) nr 1380/2013). Artykuł 2 lit. f) stanowi, że WPRyb przyczyniać się do odpowiedniego poziomu życia tych, którzy są zależni od działalności połowowej, mając na uwadze rybołówstwo przybrzeżne i aspekty społeczno-gospodarcze.

Jednak dla osób posiadających przywileje i uprawnienia to, co uczciwe i sprawiedliwe, może wydawać się opresją.

W zeszłym tygodniu, w W piątek 22 kwietnia odbędzie się webinarium zatytułowane: Zapobieganie konfliktom na wodach UE, została zorganizowana przez dwie europejskie grupy badawcze. Impreza, zorganizowana przez Europejskie Organizacje Badawcze w dziedzinie Rybołówstwa i Akwakultury oraz MARE zgromadziło około 80 uczestników. Prezentację inauguracyjną wygłosiła dr Marloes Kraan z MARE. Przedstawiła ona przegląd głównych obszarów konfliktów w rybołówstwie europejskim, koncentrując się na aspektach zarządzania dużym i małym rybołówstwem w Europie w kontekście zmian (klimat, błękitna gospodarka i polityka (Brexit)).

"Biorąc pod uwagę, że istnieją tylko jedne ramy polityczne (WPRyb) dla wielu różnych flot, a przed nami jeszcze wiele zmian, istnieje presja na możliwość zarządzania, która, jeśli nie zostanie podjęta na czas, stanowi podstawę do konfliktu.powiedział dr Kraan. Istnieją aspekty związane z przydzielaniem przestrzeni dla kilku różnych działań (planowanie przestrzenne obszarów morskich), ale także z dość szerokimi ramami politycznymi. "Jak możemy to wyprzedzić i co musimy wiedzieć?".zapytała.

Zagadnienia poruszone w jej prezentacji dotyczyły głównie przydzielanie dostępu do zasobów publicznych i zarządzanie działaniami osób posiadających przywileje i uprawnienia do korzystania z nich. Poruszono również kwestię zagrożeń dla sektora rybołówstwa związanych ze zmianą klimatu i rozwojem niebieskiej gospodarki, gdzie inne interesy gospodarcze coraz częściej konkurują z rybołówstwem o dostęp do obszarów morskich.

W takiej sytuacji konflikt jest nieunikniony, ponieważ zasoby rybne i obszary morskie są własnością publiczną, a uprzywilejowana mniejszość skupiła lwią część uprawnień. Należy zarządzać powstającymi konfliktami i szukać sprawiedliwych rozwiązań.

Jednym ze sprawiedliwych rozwiązań byłoby przyjęcie przez WPRyb zróżnicowanego podejścia do rybołówstwa łodziowego i wielkoskalowego. Była to propozycja przedstawiona w zielonej księdze w sprawie reformy WPRyb z 2009 r., ale nie została uwzględniona.

Europejscy rybacy prowadzący połowy mało intensywne domagają się "sprawiedliwego rybołówstwa", tzn. sprawiedliwego przyznawania praw dostępu i możliwości decydowania o sposobie zarządzania dostępem. Artykuł 17 WPRyb mógłby stanowić mechanizm umożliwiający osiągnięcie bardziej sprawiedliwego rybołówstwa. Jednak przedstawiciele "wielkiego przemysłu" odrzucają propozycję wprowadzenia niezbędnych alternatywnych mechanizmów przydziału uprawnień do połowów w ramach art. 17. "Jesteśmy prawnie uprawnieni do tych przywilejów". twierdzi wielonarodowe Stowarzyszenie Trawlerów Zamrażalni Pelagicznych (PFA).

"Nie ma chleba (gatunki kwotowe) dla rybaków uprawiających rybołówstwo na małą skalę? No to niech jedzą ciastka (gatunki nie objęte kwotami)".mówi PFA.

Tam, gdzie występuje taka nierównowaga w stosunkach władzy i koncentracja praw połowowych, konflikt jest nieunikniony.

A także skoncentrowanie uprawnień do połowów, wielki przemysł" kontroluje także funkcjonowanie demokratycznych organów powołanych do rozwiązywania konfliktów i zabierania głosu w sprawach sektora. Przewodniczą oni Komitetom Doradczym, Organizacjom Producenckim i Krajowym Strukturom Rybołówstwa i twierdzą, że reprezentują zarówno małe, jak i duże firmy rybackie.

Cornelis Vrolijk, holenderska międzynarodowa firma rybacka teraz kontroluje Francuski Narodowy Komitet Rybołówstwa i jedna z największych francuskich OP, na przykład. W jaki sposób holenderska korporacja międzynarodowa może reprezentować interesy floty łodziowej?

Wszystko zależy od rynku

Kluczowy element, którego zabrakło w prezentacji, dotyczył rynek rybny i łańcuch dostaw. Rybołówstwo oczywiście nie istnieje w izolacji, ale stanowi integralną część systemów produkcji i dostaw żywności (łańcuch wartości), dostarczając wysokiej wartości towary będące przedmiotem handlu międzynarodowego.

W Europie nasze łowiska zaspokajają jedynie około jednej trzeciej zapotrzebowania naszych rynków konsumenckich.. Pozostała część pochodzi z akwakultury i importu. Prawie 50% tego, co jemy, pochodzi z 5 gatunków: Tuńczyk, Dorsz, Łosoś, mintaj, Krewetki

Dostęp do rynków jest również kluczowym czynnikiem i źródłem wielu konfliktów - obecnych i przyszłych - i musi być częścią dyskusji na temat zarządzania naszym rybołówstwem. Handel, przetwórstwo i handel detaliczny również decydują o przyszłym kształcie europejskiego rybołówstwa oraz o tym, skąd czerpiemy nasze dostawy ryb.

"Błękitna żywność" jest obecnie postrzegana jako droga naprzód, zarówno na rynku, jak i na talerzu konsumenta. Tak jak błękitna gospodarka wypiera rybołówstwo, tak błękitna żywność zastąpi owoce morza i ryby w formie, w jakiej je znamy. Obejmuje ona wszystkie aspekty produkcji żywności z organizmów morskich - roślinne i zwierzęce, zbiory i akwakulturę oraz produkcję przemysłową. Błękitna żywność przyniesie masowo produkowane produkty żywnościowe z alg, jednokomórkowych białek i innych nietradycyjnych produktów morskich wytwarzanych przemysłowo.

Małe jest złe, duże jest dobre?

Dr Kraan podkreślił również, że nie istnieją uniwersalne definicje rybołówstwa na małą skalę oraz że podczas gdy dane dotyczące połowów i nakładu połowowego są bardziej dostępne w przypadku działalności połowowej na większą skalę, dane społeczno-gospodarcze są bardziej dostępne w przypadku rybołówstwa na mniejszą skalę.

Chociaż nie ma uniwersalnej definicji, to jest ona dość prosta. Jeśli chcesz wiedzieć, czym jest rybołówstwo łodziowe, po prostu podejdź do nabrzeża i zapytaj.

Poważnie jednak, Rybołówstwo na małą skalę jest prowadzone przez tysiące nano- lub bardzo małych przedsiębiorstw domowych, łowiących przy pomocy stosunkowo niewielkich statków i pasywnych narzędzi, wypływających codziennie w morze, łowiących dziesiątki kilogramów ryb i zarabiających setki euro. Przedsiębiorstwa te są w znacznym stopniu uzależnione od nieodpłatnej pracy przy wykonywaniu wielu czynności administracyjnych i konserwacyjnych na lądzie - zadania te często wykonują kobiety będące członkami rodziny. Umożliwiają one wielu rodzinom o niskich dochodach życie na wybrzeżu, prowadzenie w miarę wygodnego trybu życia i wspieranie szerokiego zakresu działalności dodatkowej.

W przeciwieństwie do większych flot, które są w stanie osiągnąć korzyści skali, wyładowując jednorazowo kilka ton ryb i zarabiając na tym dziesiątki i setki tysięcy euro, te małe przedsiębiorstwa są uzależnione od wyższych marż z mniejszych wyładunków. Aby były rentowne, muszą czerpać bezpośrednie korzyści z wartości dodanej swoich codziennie odławianych świeżych produktów. Ich działalność na rynku zależy od tego, czy są podmiotami kształtującymi ceny, a nie je podbijającymi. Większe połowy prowadzone przez floty na większą skalę mają wpływ na obniżenie cen rynkowych, co podważa rentowność tych przedsiębiorstw. Produkty wytwarzane na małą skalę muszą być wyróżniające się na rynku. W końcu pochodzą one z innego systemu produkcji.

Problem z danymi

Chociaż prawdą może być, że w przypadku łowisk o większej skali dostępnych jest znacznie więcej danych dotyczących połowów i nakładu połowowego, to jednak na ile wiarygodne są te dane? Tylko jak mierzone są połowy, wyładunki i nakład połowowy? Bliższa inspekcja ujawnia wiele dziur w nieszczelnym systemie. Wiadomo, że w Danii na szeroką skalę dochodzi do oszustw związanych z pojemnością silników, a w Holandii jest tylko dwóch inspektorów do kontroli setek tysięcy ton ryb wyładowywanych co roku w holenderskich portach. Na ile reprezentatywne są te przypadki w Europie, gdzie rządy państw członkowskich muszą ograniczać budżety, a rybołówstwo nie jest priorytetem?

Kolejną kwestią poruszoną przez dr Kraan był względny wpływ flot działających na mniejszą i większą skalę. Przytoczyła ona niedawny raport WWF (The Untrawled Truth), w którym stwierdzono: "statki o długości całkowitej poniżej 12 metrów mają największą wartość połowu w przeliczeniu na masę i małą ilość miejsca na pokładzie, a jednocześnie poławiają gatunki o wysokiej wartości i potencjalnie wrażliwe, zagrożone i znajdujące się w niebezpieczeństwie, takie jak tuńczyk błękitnopłetwy, włócznik lub ssaki morskie i ptaki morskie."

Odrobina wiedzy pokazałaby, że to stwierdzenie jest po prostu nieprawdziwe. Małe statki, o których mowa, po prostu nie mają dostępu do kwot połowowych na tuńczyka błękitnopłetwego i włócznika. Nie wolno im łowić ani tuńczyka błękitnopłetwego, ani włócznika, ponieważ większe sejnery i taklowce mają monopol na kwoty połowowe. Mają one najwyższą wartość połowu w przeliczeniu na wagę, ponieważ łowią głównie gatunki przydenne o wyższej wartości - w tym skorupiaki. Ich połowy są również bardziej wartościowe, ponieważ są świeższe, złowione i sprzedawane codziennie.

Pod względem oddziaływania, nie ma większego porównania między oddziaływaniem tych statków stosujących narzędzia bierne, które łowią tylko 5% całego połowu UE, a flotą trawlerów o większej skali działania, których nigdy nie uda się zastąpić. 5% mieści się przecież w granicach marginesu błędu przy masowych wyładunkach ryb z większych segmentów floty.

Niemniej jednak rybacy prowadzący połowy na małą skalę mają prawo istnieć i utrzymywać się w wybrany przez siebie sposób - dostarczając lokalnie, w sezonie, zdrowy produkt, wspierając szereg działań dodatkowych, w tym turystykę, i zakotwiczając społeczności na wybrzeżu. Gdyby zniknęli, nasze obszary przybrzeżne stałyby się o wiele uboższe, pozbawione świeżych, lokalnie poławianych ryb, kolorowych łodzi rybackich, drobnej działalności społeczno-gospodarczej oraz tradycyjnych wydarzeń kulturalnych związanych z morzem.

Byłaby to niezastąpiona strata pod względem wiedzy lokalnej, dziedzictwa kulturowego i możliwości społeczno-gospodarczych.

Jednym z problemów, z jakimi boryka się sektor rybołówstwa na małą skalę, jest brak wyspecjalizowanej reprezentacji w oficjalnych organach branżowych. Dotyczy to w szczególności Francji, gdzie rybacy zajmujący się rybołówstwem na małą skalę z trudem jednoczą się w obronie swoich interesów. Na stronie . Bertrand Cazalet, Sekretarz i Doradca Prawny Syndicat professionnel des pêcheurs petits métiers d'Occitanie (SPMO - Zawodowy Związek Rybaków Małoskalowych Oksytanii), Organizacje Producentów Rybnych (OPWO) stanowią narzędzie, w które europejscy rybacy zajmujący się rybołówstwem na małą skalę powinni zainwestować, aby zabezpieczyć swoją przyszłość, a w szczególności w regionie Morza Śródziemnego, aby lepiej bronić swoich tradycyjnych metod zarządzania opartych na poliwalencji i silnych powiązaniach terytorialnych. Wywiad.

Ten wywiad został przeprowadzony przez LIFE w ramach projektu Foodnected i pierwotnie opublikowany na stronie Strona internetowa Foodnected.

Co to jest organizacja producentów rybnych? Jaką rolę odgrywają OPWO w UE?

A Organizacja producentów (OP) jest specjalnym narzędziem europejskim stworzonym w ramach wspólnej polityki europejskiej.Najpierw Wspólna Polityka Rolna (WPR), a następnie Wspólna Polityka Rybołówstwa (WPRyb). OP zrzeszają producentów (rybaków, rolników, itp.) na danym obszarze, często w formie spółdzielni, ale także jako inne struktury organizacyjne i prawne.

Uznanie OP odbywa się na poziomie krajowym w ramach procesu nadzorowanego przez UE. OP są postrzegane jako kluczowe dla osiągnięcia celów WPRyb, a zarządzanie ich działalnością produkcyjną i marketingową jest im powierzane:

- Produkcja: obejmuje ogólną organizację działalności połowowej, przyznawanie, zarządzanie i monitorowanie kwot połowowych i nakładu połowowego, zarządzanie licencjami, opracowywanie i wdrażanie przepisów wewnętrznych, kontrolę i karanie członków OPWO;

- Marketing: obejmuje organizację pierwszej sprzedaży (w połączeniu z aukcjami rybnymi i targowiskami portowymi), poprawę i monitorowanie identyfikowalności oraz stosowanie środków sanitarnych, a także realizację inicjatyw mających na celu podniesienie wartości produktów w całym łańcuchu wartości.

Każda OP musi przedstawić roczny lub wieloletni plan produkcji i wprowadzania do obrotu który określa wszystkie elementy niezbędne do tego, aby OP mogła osiągnąć swoje cele w warunkach określonych w przepisach europejskich.

Czy śródziemnomorscy rybacy zajmujący się rybołówstwem na małą skalę są reprezentowani w OP? Czy w regionie istnieją jakieś OP zajmujące się wyłącznie rybołówstwem na małą skalę?

Kiedy mówimy o rybołówstwie na małą skalę, mamy na myśli stosunkowo małe łodzie używające narzędzi biernych lub bezzałogowych. We Francji rybołówstwo na małą skalę jest synonimem "petits métiers", a w Hiszpanii "artes menores". Dla Komisji Europejskiej rybołówstwo na małą skalę jest prowadzone przez statki rybackie o długości całkowitej poniżej 12 metrów, które nie używają ciągnionych narzędzi połowowych.

W Europie istnieje kilka przykładów organizacji producentów zajmujących się rybołówstwem na małą skalę[1] ale na Morzu Śródziemnym nie istnieje żadna konkretna OP dla połowów wielogatunkowych na małą skalę. We Francji OP składają się wyłącznie z rybołówstwa przemysłowego lub są to mieszane OP, w których reprezentowane są różne segmenty floty. Jednak nawet te ostatnie były pierwotnie tworzone i kontrolowane przez większe firmy rybackie. W obu przypadkach rybakom zajmującym się rybołówstwem na małą skalę bardzo trudno jest uzyskać uznanie i obronę swoich interesów. W basenie Morza Śródziemnego ponad 80% rybaków zajmujących się rybołówstwem na małą skalę nie należy do OP.. Wynika to z przyczyn historycznych oraz z systemu zarządzania rybołówstwem na Morzu Śródziemnym, w którym dostęp do połowów nie jest oparty przede wszystkim na licencjach i kwotach.

A jak wygląda dziś sytuacja poza OP w regionie Morza Śródziemnego?

Rybacy prowadzący połowy na małą skalę w regionie Morza Śródziemnego to głównie indywidualnych szyprów, których działalność jest sezonowo wielozadaniowa i prowadzona blisko brzegu. Ponieważ 80% z nich nie jest zrzeszonych w OP, są one osłabione przez 1) osłabienie Prud'homies (tradycyjne struktury zarządzania oparte na społeczności lokalnej, charakterystyczne dla francuskiego basenu Morza Śródziemnego), z których część już w ogóle nie funkcjonuje; 2) trudności napotykane przez niektóre Komitety Rybołówstwaw szczególności na poziomie departamentów, które mają trudności z utrzymaniem zdolności do reprezentowania swoich członków i działania na ich rzecz; 3) zmniejszenie środków dostępnych dla państwa i jego administracjiktóra ma tendencję do coraz częstszego przekazywania OP zarządzania, monitorowania i kontroli działalności połowowej.

Podobnie, wzrasta polityczna i zawodowa presja na rybacy spoza OP przyłączają się do istniejących OP: informuje się ich, że będą mieli mniej praw, że stracą swoje osiągnięcia, licencje, że nie będą uprawnieni do korzystania z funduszy europejskich. Z czysto prawnego punktu widzenia jest to absolutna nieprawda, ponieważ nie może być mowy o dyskryminacji w zakresie zasad dostępu do zasobów rybnych i wsparcia finansowego. Państwo francuskie przyznaje również, że musi przywrócić równowagę w systemie praw połowowych, który jest bardzo korzystny dla OP, ale który, biorąc pod uwagę, że zasoby rybne są dobrem publicznym, jest wątpliwy z punktu widzenia sprawiedliwości[2].

Organizacja "Golion" rozpoczęła proces, aby zostać uznaną za OP: dlaczego?

Golion działa oficjalnie w imieniu grupy śródziemnomorskich rybaków na małą skalę ("petits métiers") od 10 lat, posiadając strukturę (GIE) uznaną dekretem ministerialnym do zarządzania gatunkami objętymi kwotami (tuńczyk błękitnopłetwy i miecznik). Struktura ta jest powiązana ze związkiem zawodowym, ale ma ograniczony zasięg (tuńczyk błękitnopłetwy i włócznik), uprawnienia do zarządzania prawami połowowymi (licencje) i czas trwania (ponieważ jej struktura musi być odnawiana co trzy lata).

Aby wyjść z tej niepewności prawnej i podjąć działania na rzecz całego rybołówstwa na małą skalę, postanowiliśmy zainicjować proces uznania stowarzyszenia Golion za OP. Założone w 2014 r. stowarzyszenie Golion jest właścicielem grupowej "marki własnej", pod którą wprowadzane są na rynek produkty jego członków. Ponieważ struktura Golionu obejmuje wymiar ekonomiczny, spełnia on niezbędne warunki wstępne do uruchomienia procesu OP - procesu, który został zainicjowany bez jakiejkolwiek formy publicznego lub prywatnego wsparcia finansowego.

Czego oczekujesz od uznania Golionu za PO?

Korzyści z uznania za OP to przede wszystkim instytucjonalnyponieważ umożliwia on lepiej się zorganizować, być lepiej reprezentowanym i wspieranym (administracyjnie, technicznie i finansowo), a więc ostatecznie lepiej bronić swoich praw. W obliczu rosnących wymagań WPRyb i jej zasad zarządzania, my, jako OP, będziemy mieli strukturę, która zapewni nam oficjalne znaczenie oraz prawo do bycia wysłuchanym przez władze i administrację. Jest to również sposób na zapewnienie przyszłości naszej organizacji jako organizacji oficjalnie zatwierdzonej.

Rybołówstwo na małą skalę będzie musiało stawić czoła rosnącej presji na swoje obszary połowowe, w tym ze względu na warunki narzucone przez plan dla zachodniej części Morza Śródziemnego (West Med) oraz implikacje dla trawlerów,[3] co spowoduje przede wszystkim przeniesienie nakładu połowowego w kierunku wybrzeża. Przepisy europejskie jako całość będą nadal zaostrzane, a najbardziej wrażliwe segmenty floty znikną jako pierwsze. Petits métiers" nie będą w stanie pokonać ograniczeń i kosztów narzuconych przez zasady monitorowania, kontroli i nadzoru, jeśli nie uda im się zjednoczyć. We francuskiej części Morza Śródziemnego nadal działa 1000 statków tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, które nie są objęte OP, co w pełni uzasadnia uznanie specjalnej OP dla rybołówstwa na małą skalę. Taka inicjatywa jest również zgodna ze zobowiązaniami Francji wobec regionalnego organu ds. rybołówstwa - GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) - oraz Regionalny Plan Działań dla Rybołówstwa Małoskalowego (RPOA SSF) GFCM przyjęta w 2018 r.

Jakie inne korzyści może przynieść utworzenie OP na małą skalę dla samych rybaków i dla rybołówstwa w ogóle?

W ramach PO chcemy bronić naszych śródziemnomorskich metod gospodarowania, które zakładają podejście nie według gatunków, ale według obszarów, stosowanie technik poliwalentnych i różnorodności sezonowej. W tym typie zarządzania zasady są ustalane w zależności od kontekstu, obszarów i lokalnych praktyk. Są to w rzeczywistości zasady zarządzania Prud'homies, odwiecznych organów, które nie są uznawane ani na poziomie państwowym, ani europejskim. Organy te mogłyby zostać ożywione i ponownie zalegitymizowane dzięki stowarzyszeniu w ramach PO rybołówstwa na małą skalę.[4]

Wielozadaniowe rybołówstwo na małą skalę jest na ogół utrapieniem dla menedżerów i naukowców, którym łatwiej jest modelować wyspecjalizowany, monospecyficzny system kwot połowowych lub nakładu połowowego na łódź. Często krytykuje się nas za brak monitoringu nakładu połowowego w rybołówstwie na małą skalę: dzięki specjalnym OP ds. rybołówstwa na małą skalę moglibyśmy dokumentować operacje połowowe, przetwarzać dane dotyczące połowów, nakładu połowowego i dane handlowe, wspierać rybaków i lepiej włączać ich do systemów monitoringu. Tylko wyspecjalizowana OP działająca na małą skalę byłaby w stanie to zrobić, ponieważ istniejące OP na Morzu Śródziemnym nie mogłyby zaoferować około tysiącu statków niezrzeszonych w OP takich ram, które są ukierunkowane wyłącznie na ogromną różnorodność praktyk i cech charakterystycznych dla rybołówstwa na małą skalę.

Jaka jest procedura tworzenia PO? Czy są jakieś szczególne warunki, które należy spełnić?

Należy mieć ustaloną już strukturę ekonomiczną producentówjak nasze ugrupowanie interesów gospodarczych (GIE), oraz udowodnić jego reprezentatywność, zwłaszcza pod względem wielkości i wartości połowów lub liczby statków. Nasz wniosek opiera się głównie na kryteriach liczby statków (85% małych statków na Morzu Śródziemnym) oraz wartości produkcji, a nie na wielkości produkcji. Przygotowaliśmy wniosek, który spełnia wymagania państwa francuskiego dotyczące uznawania organizacji producentów. Nasz wniosek liczy ponad 70 stron i zawiera statut, regulamin wewnętrzny, pakiet prezentacyjny, plan produkcji i marketingu, dane wszystkich rybaków (licencje, połowy) itd. Następnie należy go przedłożyć DIRM (Śródziemnomorskie Władze Regionalne), czyli oddziałowi administracji francuskiej, który rozpatruje wnioski na poziomie śródziemnomorskim. Następnie formułuje opinię, którą przesyła do DPMA (Departament Rybołówstwa Morskiego i Akwakultury), krajowej administracji ds. rybołówstwa i gospodarki morskiej, która podejmuje ostateczną decyzję.

Czy udało Ci się zmobilizować rybaków wokół potrzeby utworzenia organizacji zajmującej się rybołówstwem na małą skalę?

To jest główna trudność, z jaką się borykamy. Dysponujemy jedynie bardzo ograniczonymi środkami na realizację naszego celu i nie dysponujemy żadną formą pomocy publicznej. Jak wspomniano powyżej, nasza reprezentatywność nie będzie oceniana na podstawie wielkości połowów, ponieważ mamy niewiele wyładunków i kwot, ale na podstawie liczby łodzi. To, co nas wyróżnia, to fakt, że reprezentujemy wiele łodzi na jednym akwenie - francuskim Morzu Śródziemnym. W naszych wstępnych aktach przekazanych do DIRM mamy 112 łodzi, co czyni nas liderem wśród francuskich organizacji śródziemnomorskich pod względem liczby małych jednostek pływających. Ale to nie wystarczy, musimy osiągnąć liczbę 150 statków, aby w pełni spełnić kryteria uznania. Musimy zatem przyciągnąć nowych członków, a w tym celu musimy zmobilizować ludzi w portach, w Prud'homies itd. Brak środków finansowych stawia nas w długotrwałej niekorzystnej sytuacji.

Czy jesteś spokojny o przyszłość?

Jestem dość pewny, ponieważ spełniamy kryteria, i Nie widzę żadnych przeszkód prawnych ani technicznych dla naszego wniosku. Uważam również, że administracja zrozumiała, że istnieje interes zawodowy w ustrukturyzowaniu "petits métiers" w ramach PO. Zasobów będzie coraz mniej, a ograniczeń coraz więcej, więc wszystko, co może sprzyjać autonomii i zdolnościom rybaków, jest dobrą strategią w kontaktach z administracją. Wreszcie, mam nadzieję, że przedstawiciele zawodowi uświadomią sobie podstawową potrzebę zorganizowania "petits métiers" w OP. Dzięki zbliżającym się wyborom w komisjach ds. rybołówstwa (które również reprezentują "drobne rzemiosło") moglibyśmy uzyskać bardziej przychylne zainteresowanie naszym projektem i nawiązać konkretną współpracę, która umożliwiłaby nam szybkie sfinalizowanie tego istotnego dla "drobnego rzemiosła" procesu.

Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj:

Raport

Cazalet, B i O'Riordan, B. 2020. "The Pros and Cons of Creating Producer Organisations (PO) for Mediterranean Small-Scale Fishers" Low Impact Fishers of Europe. 41 stron.

https://lifeplatform.eu/wp-content/uploads/2021/06/LIFE-Producer-Organisations-PO-Guidelines-EN.pdf

Artykuł dostępny online:

https://lifeplatform.eu/the-pros-and-cons-of-creating-producer-organizations-for-mediterranean-small-scale-fishers/

[1] Organizacion de Productores Artesanales de la Lonja de Conil" w CONIL de la Frontera w Andaluzji (Hiszpania), która zrzesza około 50 łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo z wykorzystaniem narzędzi pasywnych ("artes menores"); FSK (Low Impact Inshore Fishing PO), jedna z organizacji członkowskich LIFE w Danii, organizacja zrzeszająca 45 statków należących do kilku stowarzyszeń rybołówstwa przybrzeżnego; oraz PO Estuaire we Francji, która jest organizacją jednogatunkową i zajmuje się wyłącznie zarządzaniem połowami węgorza. Patrz w: Cazalet, B i O'Riordan, B. 2020. "The Pros and Cons of Creating Producer Organisations (PO) for Mediterranean Small-Scale Fishers" Low Impact Fishers of Europe. 41 stron

[2] Nowy rządowy plan działania przedstawiony w marcu 2022 roku, choć bardzo ogólny, przewiduje "zachęcanie do udzielania wsparcia technicznego małym firmom poprzez reformę zasad podziału kwot", w tym "zwrócenie większej uwagi na produkcję poza OP". https://mer.gouv.fr/sites/default/files/2022-03/Plan-action-peche-durable_DP.pdf

[3] Europejski plan zarządzania w ramach WPRyb, który przewiduje zmniejszenie nakładu połowowego o 40% w ciągu pięciu lat (2021-2025) w określonym obszarze zachodniego Morza Śródziemnego.

[4] Prud'homies pochodzą z czasów średniowiecza, od 2021 r. są wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa Francji, a obecnie trwa proces wpisywania ich na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Cofradías (cechy rybackie) z Ibizy, Sant Antoni i Formentery, pracownicy Lokalnych Grup Działania Rybołówstwa (FLAG) z Ibizy i Formentery oraz pracownicy Rad Miejskich Ibizy i Formentery ogłosili niedawno utworzenie "Comisión de Pesca Pitiusa", czyli Komitetu Rybołówstwa Piyiusic.

Wyspy Pityusic (lub Pine) stanowią część archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym i obejmują Ibizę i Formenterę. Annya Crane z LIFE jest antropologiem wspierającym rybołówstwo na małą skalę na Balearach. "Sektor rybołówstwa w Pityusach jest zakorzeniony w głębokich tradycjach społecznych i kulturowych." - wyjaśnia. "Wędkarstwo to w większości na małą skalę, prowadzone przez firmy rodzinne oraz przeprowadzane jako codzienna praktyka przybrzeżna. Istnieją trzy gildie rybackie w Pityusach: jeden w mieście Ibizajeden w Sant Antoni i jeden w Formentera. Rybacy prowadzący połowy na małą skalę lub tradycyjne stanowią większość rybaków na tych wyspach i koncentrują się na takich gatunkach, jak homar, kirys, leszcz morski (Dentex dentex), amberjack (Seriola dumerili), ryba skalna, skorpena czerwona i inne."

W oświadczenieCechy rybackie z Pityusic wyjaśniły, że utworzyły wspólny komitet ds. rybołówstwa, aby poprawa lokalnego zarządzania rybołówstwem i zapewnienie przyszłości sektora rybołówstwa zawodowego. Planują analiza aktualnego stanu sektora rybołówstwa, eksploatowanych zasobów i przepisów oraz stworzenie przestrzeni do dyskusji różnych projektów, które mają wpływ na sektor rybołówstwa w Pityusach. Komitet ten będzie również sprzyjać lepszej koordynacji wśród rybaków oraz promowanie działań i inicjatyw na rzecz bardziej zrównoważonego rybołówstwa.

Marga Serra od Cofradía de Ibiza i konsultant LIFE będzie zapewniać wsparcie techniczne. Według niej "Utworzenie tego komitetu ma być kolejnym krokiem na drodze do poprawy zrównoważonego rozwoju. Celem jest mieć silny sektor, zdolny do stawiania czoła nowym wyzwaniom i trudnościom, które się pojawiają. Te lokalne Cofradìas mają już na swoim koncie wiele przełomowych osiągnięć, m.in. wdrożenie Marka Peix Nostrum (pionierskie oznaczenie na Morzu Śródziemnym z indywidualną etykietą dla określonych gatunków) oraz tworzenie obszarów zastrzeżonych dla rybołówstwa o niskim wpływie na środowisko. Do tej pory Pityusy posiadają 3 takie rezerwaty marines, a wkrótce dołączą do nich dwa kolejne po zachodniej stronie Ibizy."

Pracownicy LIFE wspierają utworzenie "Comisión de Pesca Pitiusa" we współpracy z Fundacja Marilles.

Bruksela 1 kwietnia 2022 r.

Europejski komisarz ds. środowiska, oceanów i rybołówstwa Virginijus Sinkevičius szybko zareagował na kolejny kryzys w sektorze rybołówstwa, ale podkreślił, że łagodzenie rosnących kosztów paliwa i energii nie może stać w sprzeczności z realizacją celów Green Deal w zakresie neutralności klimatycznej.

Wzrost cen paliw i energii spowodowany inwazją Rosji na Ukrainę mocno uderzył w rentowność sektora rybołówstwa. Rozwijający się kryzys dotknął cały europejski łańcuch wartości w sektorze owoców morza - rybaków, hodowców akwakultury, firmy przetwórcze i marketingowe. Powoduje to także wzrost cen dla konsumentów i pogłębia kryzys kosztów utrzymania.

Zależność UE od rosyjskiego paliwa pośrednio finansuje również niszczenie Ukrainy przez Rosjan. Od początku inwazji UE wydała 35 miliardów euro na rosyjską energię, podczas gdy na wsparcie dla Ukrainy przeznaczyła 1 miliard euro.

Komisja Europejska szybko zareagowała i zapewniła środki nadzwyczajne w ramach programu Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury (EMFAF) złagodzenie skutków kryzysu w sektorze rybołówstwa - we wszystkich jego aspektach.

Podczas drugiego spotkania z przedstawicielami sektora rybołówstwa, które odbyło się w zeszłym tygodniu, 1 kwietnia, w celu omówienia rozwoju sytuacji, europejski komisarz ds. środowiska, oceanów i rybołówstwa Virginijus Sinkevičius przypomniał przedstawicielom sektora, że biorąc pod uwagę obecną poważną sytuację, przejście w ramach Zielonego Ładu na neutralność klimatyczną do 2050 roku jest jeszcze bardziej konieczne. Stwierdził, że środki mające na celu złagodzenie obecnego kryzysu nie mogą przeszkadzać w osiągnięciu długoterminowych celów klimatycznych; nie może być konfliktu między podejmowaniem krótkoterminowych działań w celu złagodzenia kryzysu a długoterminowymi ambicjami klimatycznymi UE.

W ramach Europejskiego Zielonego Ładu przewiduje się Europa neutralna klimatycznie do 2050 r., z emisjami gazów cieplarnianych zmniejszonymi do 2030 r. o 55% poniżej poziomu z 1990 r. Neutralność klimatyczna obejmuje kompensację emisji gazów cieplarnianych z finansowaniem emisji gazów cieplarnianych w innym miejscu.

Jednakże, jak dotąd nie ma brak dostępnych na rynku gotowych rozwiązań, w które floty rybackie mogłyby zainwestować, aby poważnie zmniejszyć swój ślad węglowy.

Rybołówstwo jest energochłonnym przemysłem wydobywczym. Zużywa jednak energię tylko do wydobycia tego, co natura już wytworzyła. Dlatego, w porównaniu z produkcją zwierzęcą, rybołówstwo jest w stanie dostarczyć nam na talerze białko zwierzęce przy stosunkowo niskim poziomie emisji dwutlenku węgla. Ale to tylko jedna strona medalu. Rybołówstwo wpływa również na łańcuch pokarmowy i morską różnorodność biologiczną, zmniejsza odporność ekosystemów morskich, zakłóca relacje między drapieżnikami i rybami oraz zaburza sekwestrację dwutlenku węgla.

Kwestie te mają zostać uwzględnione w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, której celem jest przywrócenie "dobrego stanu środowiska" ekosystemów morskich. Plan działania na rzecz zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich będzie obejmował środki mające na celu ograniczenie stosowania narzędzi połowowych najbardziej szkodliwych dla różnorodności biologicznej, w tym na dnie morza.

W odpowiedzi na to sektor dużych przedsiębiorstw utworzył Europejski Związek Rybołówstwa Dołowego do lobbowania przeciwko reformom, które mogą zaszkodzić ich interesom.

Więcej bólu, ale mało korzyści dla rybaków zajmujących się rybołówstwem na małą skalę dzięki pomocy dla rybołówstwa

Kolejnym wnioskiem ze spotkania było to, że choć do europejskiego sektora rybołówstwa kierowane jest znaczne wsparcie, to stosunkowo niewiele trafia bezpośrednio do floty na mniejszą skalę. Wysiłki Komisji i państw członkowskich koncentrują się na połowach na większą skalę, które zapewniają większość połowów i korzyści ekonomicznych. Jednakże, nie istnieją żadne konkretne mechanizmy wspierające zmagania floty prowadzącej połowy niskotowarowe na mniejszą skalę w obliczu tego kryzysu.

Są to nano- lub mikroprzedsiębiorstwa o stosunkowo niewielkich obrotach - można powiedzieć, że są to przedsiębiorstwa chałupnicze. W wielu przypadkach nie kwalifikują się one do ulg w podatku VAT ani do paliwa zwolnionego z podatku i muszą kupować paliwo prosto z pompy. Wiele statków używa także benzynowych silników zaburtowych. W większości przypadków rybacy zajmujący się rybołówstwem na małą skalę nie należą do organizacji producentów, a zatem nie mają dostępu do pomocy na składowanie i innych form pomocy państwa dla sektora rybołówstwa w ramach środków nadzwyczajnych.

Rybołówstwo na małą skalę zapewnia 50% miejsc pracy w sektorze rybołówstwa UE i 70% floty. Aby zapewnić rentowność ekonomiczną i funkcjonalną, w dużej mierze opiera się na nieodpłatnej pracy, głównie kobiet będących członkami rodzin. Mimo że połowy na małą skalę stanowią jedynie 5% połowów, codziennie dostarczają wysokiej jakości świeżych ryb lokalnym społecznościom, hotelom i restauracjom, lokalnej turystyce, a także zapewniają miejsca pracy oraz działalność gospodarczą i kulturalną w miejscach, gdzie nie ma alternatywy.

Nie wylewaj dziecka z kąpielą

Jeśli obecny kryzys będzie trwał nadal bez wytchnienia, firmy rodzinne i wiele tysięcy bezpośrednich i pomocniczych miejsc pracy, które zapewniają, mogą z łatwością znaleźć się pod ścianą.

Byłoby to niewybaczalne. Rybołówstwo łodziowe o niewielkim oddziaływaniu mogłoby stanowić istotny element niezbędnego przejścia do neutralnej dla klimatu przyszłości, do której dąży się w ramach Zielonego Ładu UE - o niewielkim oddziaływaniu na środowisko, niskim zużyciu paliwa, dużej wartości społecznej i kulturowej oraz dostarczaniu produktów najwyższej jakości.

Wzywamy Komisję i państwa członkowskie do dostosowania mechanizmów wsparcia dla tego ważnego sektora w okresie kryzysu oraz do wspierania go w opracowywaniu alternatywnych rozwiązań napędowych i energetycznych wolnych od węglowodorów.

fot: Annya Crane