Menu

Nieuws

pier-1751860_1280

Persbericht: 5 jaar na noodsituatie wordt noodsituatie de norm in de Oostzee

, , ,

  Betere wetenschappelijke toepassingen, eerlijke visserij en een herstelplan voor kabeljauw in de Oostzee zijn dringend noodzakelijk, concludeert het drukbezochte evenement van Low Impact Fishers of Europe (LIFE).  

 

Brussel, 26 juni 2024 - Tijdens een evenement in Brussel dat werd georganiseerd door Low Impact Fishers of Europe (LIFE) werd stilgestaan bij het feit dat het vijf jaar geleden was dat de Europese Commissie noodmaatregelen nam om de kabeljauwvisserij in het oostelijke deel van de Oostzee voor een dreigende ondergang te behoeden. Het initiatief bracht beleidsmakers, ambtenaren van de Europese Commissie en de lidstaten, politici, wetenschappers, belanghebbenden uit de sector en vertegenwoordigers van kleinschalige visserijgemeenschappen samen. Hun gezamenlijke zorg was hoe om te gaan met de aanhoudende kritieke toestand van de kabeljauwbestanden in de Oostzee, het gebrek aan haring- en sprotprooien, de toegenomen predatie door zeehonden en aalscholvers, de sociaaleconomische gevolgen van de verlengde visserijstops en de verslechterende milieuomstandigheden in de Oostzee. Ondanks de noodsluiting voor kabeljauw in juli 2019 zijn er geen tekenen van herstel van de kabeljauwbestanden en de toekomstperspectieven voor de visserijsector zien er somber uit.

De bijeenkomst vond plaats in Mundo B in Brussel.

Tijdens de workshop werd een diepgaand overzicht gegeven van de status van het kabeljauwbestand in de Oostzee en werden de tekortkomingen van het meerjarig beheersplan voor de Oostzee voor 2016 belicht. Vertegenwoordigers van de vissers Bengt Larsson (SYEF, Zweden) en David Lange (FSK, Denemarken) deelden ervaringen uit de eerste hand over de verwoestende effecten op kleinschalige visserijen en hun gemeenschappen. Wetenschappelijke inzichten werden gegeven door Rainer Froese (GEOMAR Instituut), die de tekortkomingen van de huidige visserijwetenschap en beheerpraktijken besprak en de noodzaak van herziene beheerstrategieën en voorzorgsmaatregelen benadrukte. "Het is vandaag duidelijk geworden dat het falen van het visserijbeheer zijn wortels heeft in twee belangrijke kwesties: ten eerste wordt het potentieel van artikel 17 niet benut, zodat de quota nog steeds naar visserij met een grote impact gaan en ten goede komen aan de vismeelindustrie; en ten tweede leidt het proces waarmee de wetenschap beheersadviezen geeft, door geen gebruik te maken van de BMSY, tot verminderde vispopulaties, wat resulteert in een disfunctioneel ecosysteem. Kleinschalige vissers, die de ruggengraat vormen van de vissersvloot en de beroepsbevolking van de EU in de Oostzee, verdienen onmiddellijke en doorslaggevende actie om deze situatie te verhelpen en hun middelen van bestaan te redden van de ondergang," verklaarde Marta Cavallé, uitvoerend secretaris van de Low Impact Fishers of Europe (LIFE).

Zweeds politica Isabella Lövin en SYEF-vertegenwoordiger Bengt Larsson

Tijdens een dynamische paneldiscussie kwamen beleidsmakers, deskundigen en vissers aan het woord, waaronder vertegenwoordigers van DG Mare, het Europees Parlement, permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten in de regio en ngo's. Zij benadrukten dat de bestaande beheersplannen effectief moeten worden uitgevoerd en dat er krachtige maatregelen moeten worden genomen om de omstandigheden van het mariene milieu in de Oostzee te verbeteren. De sociaaleconomische gevolgen van het huidige beheersdebacle zijn ernstig, vooral voor kleinschalige vissers die meer dan 90% van de vissersvloot van de EU in de Oostzee uitmaken. LIFE dringt er bij ICES op aan om wetenschappelijk advies te corrigeren door gebruik te maken van de BMSY en prioriteit te geven aan de groei van bestanden. De Europese Commissie en de lidstaten moeten kleinschalige visserijgemeenschappen ondersteunen door middel van een herziening van het MAP voor de Oostzee, met inbegrip van gerichte herstelinspanningen voor kabeljauw, vermindering van de visserijdruk op kabeljauwprooien en het gebruik van artikel 17 om quota zodanig te herverdelen dat visserij met een lage impact wordt aangemoedigd. 

∗ ∗ ∗

 

Voor meer informatie en achtergrondinformatie over de noodsituatie in de Oostzee verwijzen we naar de presentaties van de panelleden en naar de analyse en voorstellen van de Low Impact Fishers of Europe.

 

PRESENTATIES

 

Christian Tsangarides, coördinator LIFE BANS

Bengt Larsson, Sveriges Yrkesfiskares Ekonomiska Förening (Zweden)

David Lange, FSK (Denemarken)

Kurt Buchmann, Universiteit van Kopenhagen

Rainer Froese, instituut GEOMAR

 

Photo 1 - Project partners

Kleinschalige visserijsector in de voorhoede van de energietransitie dankzij innovatieve technologieën getest door multisectoraal partnerschap

Aalborg, 4 juni 2024 - LIFE is enthousiast om deel uit te maken van een consortium van 16 partners uit de hele Europese Unie, Noorwegen en Thailand die samenkwamen in Aalborg, Denemarken, om het Seaglow Project officieel te lanceren en de overgang van de visserijsector naar hernieuwbare en koolstofarme energiebronnen te versnellen. Het initiatief, dat wordt geleid door NorthDenmark EU-Office, wil aantonen dat kleinschalige visserij met de juiste combinatie van technologieën haar afhankelijkheid van fossiele brandstoffen kan verminderen en een positieve bijdrage kan leveren aan het herstel van mariene ecosystemen en de verbetering van het welzijn van vissersgemeenschappen.

Het SEAGLOW consortium zal vijf technologische proefprojecten ontwerpen, bouwen en uitvoeren, waaronder de vervanging van conventionele dieselmotoren, op vier schepen in Denemarken, Estland, Noorwegen en Zweden. Onderzoekers en vissers zullen dan tests uitvoeren in reële omstandigheden tijdens operaties die minstens twee visseizoenen beslaan, wat zelden gebeurt vanwege de complexiteit van de taak. "We zijn erg enthousiast over de start van dit ambitieuze project", aldus Hanne Bregendahl Pihl, hoofd van de eenheid van het Noord-Denemarken EU-Bureau.Het is een unieke kans om een aantal van de beschikbare groene transitieoplossingen op de markt te testen en te demonstreren en de impact ervan te laten zien op echte, actieve vissersboten in de Oostzee en de Noordzee. Seaglow heeft zeer hoge evaluaties gekregen van de Europese Commissie en omvat een consortium met een groot politiek bereik, wat optimale omstandigheden biedt voor het geven van feedback over wat in de praktijk werkt, wat de uitdagingen zijn die de vissers ervaren wanneer ze betrokken zijn bij de groene transitie en wat er moet worden veranderd of aangepast in toekomstige regelgeving, financieringsprogramma's en opstellingen.."

 

LIFE zal betrokken zijn bij verschillende projectactiviteiten, variërend van communicatietaken tot het opstellen van beleidsaanbevelingen. Schonere energiebronnen zijn een topprioriteit op de Europese agenda, met de indicatieve doelstelling voor de visserijsector om de fossiele brandstofintensiteit (in liters per kg aangeland product) te verminderen met >15 % van 2019 tot 2030, met als einddoel CO2-neutraliteit in 2050. Dankzij het Seaglow Project zal de kleinschalige visserijsector belangrijke stappen voorwaarts zetten in het overwinnen van de regelgevende en technische uitdagingen van het overschakelen op het gebruik van schonere energiebronnen en het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen.

*Foto omslag: Partners onderdeel van het Seaglow Project (Foto met dank aan het Seaglow Project).

*Foto: LIFE-medewerkers tijdens de startbijeenkomst in Aalborg, Denemarken

*Gefinancierd door de Europese Unie. Opvattingen en meningen zijn echter uitsluitend die van de auteur(s) en komen niet noodzakelijkerwijs overeen met die van de Europese Unie of het Europees Uitvoerend Agentschap voor Klimaat, Infrastructuur en Milieu (CINEA). Noch de Europese Unie, noch de subsidieverlenende instantie kan hiervoor verantwoordelijk worden gehouden.

ahlbeck-1542566_1280

Coalitie Schone Oostzee: nieuw wetenschappelijk advies toont aan dat de visbestanden in de Oostzee nog steeds onder druk staan

,

Op vrijdag 31 mei heeft de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) zijn wetenschappelijk advies gepubliceerd over hoeveel vis er volgend jaar in de Oostzee gevangen mag worden. Uit de cijfers blijkt dat het ecosysteem en de visbestanden in de Oostzee nog steeds ernstig worden bedreigd en dat zelfs de vangstbeperkingen van de afgelopen jaren niet voldoende zijn om de bestanden weer op een gezond niveau te brengen.

"In 2013 heeft de EU haar visserijbeleid hervormd met de belofte van een nieuw tijdperk met gezonde visbestanden. Sindsdien is de visbiomassa in de Oostzee met ongeveer 800.000 ton afgenomen, terwijl de vangsten met 130.000 ton zijn gekrompen (40% van de gesloten kabeljauwvisserij). Het uitvoeren van het ICES-advies zal onze bestanden niet terugbrengen. Kustvissers zijn duidelijk: verlaag de quota en beperk de trawlvisserij op haring, sprot en schol.", zegt Christian Tsangarides, Baltic & North Sea Coordinator bij Low Impact Fishers of Europe, LIFE.

Zowel NGO's als kleinschalige vissers roepen op tot een drastische herziening van het huidige visserijbeheer, waarbij de gezondheid van het ecosysteem van de Oostzee centraal moet staan.

 

Muireann and MEPs

De Ierse eilandgemeenschappen verdedigen: de jonge Muireann neemt het in Straatsburg op voor de koolvisvangst

Op 24 april 2024 reisde Muireann Kavanagh met haar vader Neily Kavanagh naar Straatsburg voor een reeks bijeenkomsten onder leiding van Sinn Féin Europarlementariër Chris MacManus. Ze benadrukte de gevolgen van de recente sluiting van de koolvisvisserij met lijnvisserij voor het eiland en andere gemeenschappen.

 

Ga hier naar de PR van IIMRO en LIFE in het Engels

Accédez au communiqué de presse de IIMRO et de LIFE en français ici.

LAN_0685

Ontmoet LIFE nieuwe leden: Mulleres Salgadas

, ,

In april 2024 is Mulleres Salgadas officieel lid geworden van de Low Impact Fishers of Europe. In het onderstaande interview, Sandra Amezaga, hun uitvoerend secretaris, vertelt ons meer over hun ongelooflijke werk, dagelijkse gevechten en hoop voor de toekomst. 

 

Welkom bij LIFE! We zijn erg blij dat jullie deel uitmaken van ons platform. Kun je ons wat meer vertellenre over je organisatie, de oorsprong ervan, waar je bent en waar je werkt? 

Mulleres Salgadas werd eind 2016 opgericht als Asociación de Mulleres do mar de Arousa, met werkgebied in het estuarium van Arousa en de provincies A Coruña en Pontevedra. Vervolgens besloten we om een autonome vereniging te worden en veranderden we de naam in Mulleres Salgadas-Asociación Galega de Mulleres do Mar, waarmee we onze actie uitbreiden naar het hele grondgebied van Galicië.

 

Hoeveel schelpdiervissers vertegenwoordigt uw organisatie, hoe wordt uw werk uitgevoerd en welk vistuig gebruikt u?

Er zijn momenteel 1695 leden, waarvan 1296 schelpdiervissers te voet, wat de verdeling tussen mannen en vrouwen in de verschillende zeevaartberoepen in Galicië weerspiegelt. Daarnaast zijn er schelpdiervissers op het water, brandnetelvissers, enz.

Schelpdiervisserij te voet is een ambachtelijke activiteit waarbij weinig veranderingen hebben plaatsgevonden in vistuig en methoden, maar wel in het beheer. Naast het verzamelen van tweekleppigen zaaien, verzorgen, regenereren en reinigen de schelpenvissers ook de stranden.

Is het werk van vrouwelijke schelpdierverzamelaars altijd door vrouwen gedaan?

In tegenstelling tot het schelpenvissen op zee, is het schelpenvissen te voet een voornamelijk vrouwelijke bezigheid, hoewel er de laatste jaren een paar mannen zijn bijgekomen.

In een recent interview vertelde u ons dat de schelpdierensector in Galicië een zeer gecompliceerde tijd doormaakt. Kunt u ons vertellen wat op dit moment de belangrijkste zorgen van de sector zijn?

Op dit moment is de grootste zorg de sterfte van schelpdieren op de stranden en de afname van de schelpdierbestanden. We bevinden ons in een tijd waarin veel groepen schelpdiervissers in Galicië hun activiteiten staken of zeer kleine quota's verzamelen, wat een gebrek aan inkomsten betekent. Niet alle schelpdierkwekers hebben recht op de stopzettingsuitkering; bovendien duren de procedures lang. Er zijn nog steeds schelpdierkwekers die niets hebben ontvangen en die sinds januari niet meer hebben gewerkt. Er moet dringend opnieuw worden nagedacht over het beheer van de schelpdierenvisserij, de vereisten voor het verkrijgen van de vergunningen en de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de stilleggingsuitkering.

Klimaatverandering heeft nu al directe gevolgen voor de visserij in Galicië. Andere factoren, zoals vervuiling, stroperij, enz. moeten ook worden aangepakt. Het is zeer dringend om ons aan te passen aan de opwarming van de aarde, die al plaatsvindt en aanzienlijke gevolgen heeft.

 

U merkte ook op dat schelpdiervissers in de cofradias niet dezelfde beslissingsbevoegdheid hebben als andere leden, zoals kleinschalige vissers. Kunt u uitleggen waarom dit zo is en wat er gedaan zou kunnen worden om dit te veranderen?

Er zijn veel conditionerende factoren die leiden tot de lagere aanwezigheid van vrouwen in de bestuurs- en leidinggevende organen van de cofradia's, waarvan de meeste ook voorkomen in andere beroepsgroepen en vakgebieden. Vrouwen zijn traditioneel gedegradeerd naar de privésfeer, naar huis; zij zijn de verantwoordelijke verzorgers van het huis en het gezin. Er is een overload aan huishoudelijk werk, dat, opgeteld bij hun professionele taken, ervoor zorgt dat ze uitgeput raken en geen tijd hebben om zich in te zetten voor vertegenwoordiging of om te proberen toegang te krijgen tot macht. Er is een gebrek aan motivatie. Deze al lang bestaande situatie vereist collectieve interventie en mentaliteitsverandering, zowel bij vrouwen als bij mannen. Bovendien helpt de Galicische gildenwet vrouwen niet om meer te participeren. Deze wet uit 1993 garandeert gelijkheid tussen werknemers en werkgevers in de bestuursorganen van de gilden en is van mening dat de schelpenvisserij te voet wordt opgenomen in de telling van werknemers.

Voor ons moet de wet op de cofradias volledig worden gewijzigd, op zoek naar formules voor gelijke vertegenwoordiging. Dit is één stap, maar niet de enige die we moeten zetten.

De belangrijkste missie van LIFE is om kleinschalige vissers samen te brengen en hun stem te laten horen op Europees niveau. Hoe denkt u dat LIFE u zou kunnen ondersteunen in uw strijd om de vis-, schaal- en schelpdiersector in uw regio te ondersteunen? 

Ondanks de verschillen en eigenaardigheden in de verschillende gebieden, zijn er gemeenschappelijke problemen waarbij we allemaal kunnen profiteren van elkaars ervaringen en kunnen bijdragen aan het vinden van oplossingen. LIFE is ook een kans voor de stem van veel vrouwen die niet aanwezig zijn in besluitvormingsfora en die het moeilijk vinden om zich te laten horen.

Ga hier naar de website van Mulleres Salgadas

∗∗∗

 

 

 

 

 

 

fishing-boats-5730808_1920

Einde van een tijdperk

, ,

NUTFA, toegewijd aan de ondersteuning, overleving en ontwikkeling van de kleinschalige vissersvloot in Engeland en Wales, gaat sluiten.

 

Jerry Percy, directeur van de New Under Ten Fishermen's Association [NUTFA] heeft aangekondigd dat de organisatie die de sector onder de tien jaar jarenlang heeft vertegenwoordigd, binnenkort wordt opgeheven.

Jerry zei: "Hoewel het altijd een moeilijke beslissing zou zijn om te sluiten, word ik er niet jonger op en om eerlijk te zijn weiger ik deel te nemen aan wat ik zie als de voortdurende vernietiging van de vloot onder de tien jaar.

Ik vind het een tragedie dat de 80% van de vloot die kleiner is dan tien meter door overheden decennialang zo onheus is behandeld, wat weer heeft geleid tot zo'n gebrek aan vis op de kustgronden, het bijna volledig ontbreken van effectief beheer, vooral in termen van inspanning, het oorverdovende geluid van blikken die over de weg worden geschopt wanneer precies de tegenovergestelde aanpak nodig is, [kijk naar de onaanvaardbare vertragingen bij het beheersen van de verwoestingen van de vliegzegenvloot in het Kanaal enz.

Wat ik nog steeds niet begrijp, is dat de opeenvolgende regeringen er niet in zijn geslaagd om de kleinschalige kustvloot te erkennen en te belonen en zo de duurzaamheid van hun aanwezigheid in kustgemeenschappen te garanderen. Het inherente gevaar van de huidige situatie is dat zij grotendeels de bewaarders zijn van kennis, vaardigheden, cultuur en erfgoed dat generaties teruggaat en dat, als het eenmaal verloren is gegaan, bijna onmogelijk terug te winnen is.

Als je dit vergelijkt met het toenemende gebruik van buitenlandse bemanningen en de consolidatie van quota - meer dan 50% van het Britse aandeel is in handen van buitenlandse belangen - dan komen de profetische woorden van een schipper onder de tien jaar in de film The Last Fishermen die we in 2012 hebben gemaakt, ons weer achtervolgen; "op een dag zal er hier een verdomd grote boot komen, met Tesco op zijn zijkant geschreven en die zal meer vangen in een dag dan wij in een jaar". Met uitzondering van de Tesco-slogan [en ze konden niet eens de moeite nemen om hun verse viskassa's draaiende te houden - alle beetjes helpen] is dat grotendeels waar we zijn.

NUTFA is onlangs bekritiseerd vanwege een gebrek aan 'lidmaatschap', wat misschien goed uitkomt voor degenen die de organisatie willen ondermijnen, maar de beweringen houden geen stand als we een vrijwillige database hebben van meer dan 1000 vissers die duidelijk achter onze doelen en doelstellingen staan. We vragen geen lidmaatschapsgeld, niet alleen omdat we niet de administratieve capaciteit hebben om dat te doen, maar ook omdat zo velen in onze sector al op hun achterste benen staan en zowel Sarah Ready als ik tevreden waren om op vrijwillige basis te werken, hoewel Sarah's kant van het werk financiering vereiste voor reis- en gerechtelijke kosten die er niet kwam, vandaar haar recente pensionering.

De overkoepelende tragedie met betrekking tot de huidige staat van de kustsector is voor mij dat de mannen en vrouwen die erbij betrokken zijn alles weerspiegelen wat Groot-Brittannië heeft gemaakt tot wat het ooit was. Veerkrachtig tegenover immense uitdagingen, moed om door te gaan onder omstandigheden waar anderen voor terugdeinzen, het vermogen om te gaan met alles wat het leven hen voor de voeten werpt [met de mogelijke uitzondering van de MCA en DEFRA] en tegelijkertijd positief te blijven tegenover soms verpletterende tegenslag.

Zoveel van de under tens en non sector hebben keer op keer gezegd dat NUTFA de enige toegewijde vertegenwoordigende instantie was die hun belangen behartigde en ik vind het jammer dat ze die service gaan verliezen. Ik kan alleen maar hopen dat anderen de mantel overnemen en erkennen dat deze jongens de ware ruggengraat vormen van de visserij-industrie in zoveel kustgemeenschappen rond onze kust en hun steentje bijdragen.

Als ik eerlijk ben, zal ik terugkijken op mijn tijd bij NUTFA en de andere organisaties waar ik bij betrokken ben geweest, met een mengeling van frustratie over het gebrek aan echte vertegenwoordiging en steun van andere instanties en het gebrek aan erkenning van hun waarde door regeringen, maar over het algemeen met een enorm gevoel van trots en eer dat ik heb gedaan wat ik kon om hen door moeilijke tijden te helpen".

 

PODCAST "Mensen van de zee

luister naar Jerry Percy in gesprek met vrijduiker en oceaanvoorvechter Hanli Prinsloo over de oceanen en hoe ze te beschermen door hier klikken

 

Screenshot 2024-04-05 at 16.39.18

Blauwvintonijnquota: een stap dichter bij een eerlijke verdeling?

PERSBERICHT
5 april 2024

De groep bestaande uit het Syndicat des Petits Métiers d'Occitanie, het Plateforme de la petite pêche artisanale, de Low Impact Fishers of Europe (LIFE), het Comité départemental des pêches du VAR en de Prud'homie des pêcheurs de la Ciotat (Bouches du Rhône) zijn verheugd over de beslissing van 28 maart van het Administratief Hof van Beroep (ACA) in Toulouse om de nietigverklaring van een ministerieel besluit tot vaststelling van de toewijzingsmodaliteiten van de blauwvintonijnquota die voor 2017 aan Frankrijk zijn toegekend, te bevestigen. Meer dan 7 jaar nadat de groepering naar de rechter is gestapt om de rechtmatigheid van de toewijzing van blauwvintonijnquota (Thunnus thynnus) aan te vechten, heeft zij niet tevergeefs gewacht. 

Na een eerste gunstige uitspraak in juni 2021, gevolgd door het beroep dat de staat in september 2021 heeft aangetekend, wekt dit resultaat hoop bij veel kleinschalige vissers die te maken hebben met een ondraaglijke situatie wat betreft de verdeling van visquota. Grote schepen monopoliseren vaak de quota, waardoor kleinschalige vissers weinig of niets overhouden.

De ACA bevestigde eenvoudigweg het vonnis van de rechtbank van Montpellier uit 2021: Artikel L. 921-2 van de Franse Code rural et maritimes de la pêche mist een rechtsgrondslag. Het regelt de toewijzing van vangstmogelijkheden op basis van drie criteria, namelijk de staat van dienst van producenten, markttrends en economisch evenwicht, zonder rekening te houden met de integratie van het milieucriterium in nationale teksten zoals vereist door Europese regelgeving en in het bijzonder artikel 17 van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, waarin staat dat "de lidstaten [...] het milieu [moeten] beschermen". 17 van het gemeenschappelijk visserijbeleid, waarin staat dat "de lidstaten transparante en objectieve criteria gebruiken, waaronder ecologische, sociale en economische criteria. 

Het geval van de blauwvintonijn is bijzonder emblematisch voor deze oneerlijke situatie, waarbij een nationaal quotum van bijna 7.000 ton bijna volledig wordt herverdeeld onder de mediterrane industriële visserij voor de export.

Dankzij grote beheersinspanningen heeft het blauwvintonijnbestand zich de afgelopen 10 jaar hersteld en we kunnen onszelf alleen maar feliciteren met de goede staat waarin het zich vandaag bevindt. Deze positieve trend heeft geleid tot een verhoging van het Franse quotum van 3 226 ton in 2017 naar 6 693 ton in 2024. De interne verdeling is echter nog steeds zeer onevenwichtig tussen industriële en kleinschalige visserij in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan.

De groep hoopt dat deze juridische doorbraak met betrekking tot de toegang tot hulpbronnen een tastbaar effect zal hebben voor de honderden vissers die vechten om te overleven.

Lees de volledige uitspraak in het Frans: https://toulouse.cour-administrative-appel.fr/decisions-de-justice/dernieres-decisions/l-attribution-des-sous-quotas-de-peche-de-thon-rouge-en-zone-ocean-atlantique-et-mediterranee-doit-integrer-un-critere-environnemental

Contact: communications@lifeplatform.eu

Foto: Peix Nostrum

Het Deense visserijagentschap legaliseert illegale visserij volgens de Deense nieuwszender TV2

Onder de kop "Agentschap schrapt in het geheim regel bedoeld om marien milieu te beschermen" meldde TV2 News op zondag 17 maart dat het Deense visserijagentschap de illegale mosselvisserij in de Limfjord heeft genegeerd en vervolgens met terugwerkende kracht heeft gelegaliseerd. Dit is gebeurd aan de hand van richtlijnen die pas onlangs op de website van het agentschap zijn gepubliceerd. Volgens LIFE-lid FSK-PO (Deense vereniging van kustvissers) is dit een ernstige tekortkoming, niet alleen voor de lokale kustvissers in gebieden met motorbeperkingen, zoals de Limfjord, Rødspættekassen in de Noordzee en gebied 22 in de Oostzee, maar ook voor het mariene milieu en de visbestanden waarvan de vissers afhankelijk zijn.

Het verhaal, die kan worden gelezen op de website van TV2gaat over de illegale mosselvisserij in de Limfjord. TV2 documenteert dat minstens 11 van de 30 mosselschepen in de Limfjord al jaren illegaal grote motoren gebruiken. Volgens de regelgeving is het alleen toegestaan om een motor van 130 KW te gebruiken, maar de schepen gebruiken al jaren grotere motoren. Hierdoor kan er efficiënter gevist worden met groter, zwaarder en meer vistuig.

Illegale visserij heeft geleid tot oneerlijke concurrentie voor vissers die milieuvriendelijker vistuig gebruiken en heeft ook geleid tot voortdurende verstoring van de zeebodem, waardoor het zuurstofgebrek in de Limfjord toeneemt. Dit heeft een aanzienlijke impact op het mariene milieu, vergelijkbaar met "aardbeien plukken met een dieplepel", zoals onderzoeker Jørgen LS Hansen het uitdrukt.
Maar het wordt nog erger als blijkt dat het visserijagentschap niet alleen illegale visserij niet heeft bestraft, maar ook legaal heeft gemaakt door de regels te interpreteren op een manier die de grenzen van de wet overschrijdt en met terugwerkende kracht. Dit is in strijd met wetgeving die door democratisch gekozen politici is vastgesteld. Beheersdeskundigen noemen het daarom machtsmisbruik.

Het probleem is echter niet beperkt tot de Limfjord. De voorzitter van FSK-PO, Søren Jakobsen, vertelde aan TV2 News: "Er zijn verschillende zeegebieden waar beperkingen voor de grootte van motoren zijn ingevoerd om overbevissing te voorkomen." Hij noemt ook het voorbeeld van gebied 22 in de Oostzee, waar een limiet van 221 kW geldt en waar de autoriteiten er ook niet in zijn geslaagd om de wet op de motoromvang te handhaven. Dit heeft grote gevolgen gehad voor lokale vissers, die hebben kunnen zien dat schepen met veel te grote motoren onder andere op kabeljauw in het gebied vissen, waardoor ze in korte tijd grote hoeveelheden kunnen vangen en het mariene milieu in slechte staat achterlaten. Er was al eerder aandacht voor het motorvermogen in 2020 toen Weekendavisen een groot artikel publiceerde, maar helaas leidde dat toen niet tot veranderingen.

LIFE en het Deense lid FSK-PO hopen dat de Deense regering deze zaak nu zeer serieus zal nemen.

IMG_0675

De Europese vereniging van vissers in de Zwarte Zee sluit zich aan bij het LIFE-platform

  • Allereerst, welkom bij LIFE! We zijn verheugd uw organisatie te mogen verwelkomen als nieuw lid van het LIFE-platform. Kunt u ons iets vertellen over uzelf, uw organisatie en het gebied waarin u vist? 

Mijn naam is Evelina, ik ben de projectmanager van de organisatie "European Association of Fishermen in the Black Sea", waar vissers uit Roemenië en Bulgarije deel van uitmaken. Sinds november 2017 zijn we lid van de Adviesraad van Vissers in de Zwarte Zee, als integraal en essentieel onderdeel van het proces om toekomstig beleid op te stellen, niet alleen op lokaal, maar ook op EU-niveau. Sinds 2020 zijn we ook lid van National Fishers Net in Bulgarije. Onze leden werken in de Zwarte Zee, de Dunay rivier (noordelijke grens tussen Bulgarije en Roemenië) en alle interne rivieren en meren.

  • Sinds wanneer bestaat deze organisatie? Hoeveel vissers vertegenwoordigt uw vereniging en in welk gebied vist u? 

De organisatie werd geregistreerd in maart 2016 en we hebben nu 103 leden (commerciële kust- en binnenvisserij) met 46 boten.

 

  • Kleinschalige vissers gebruiken een breed scala aan vistuig, aangepast aan de soorten en de seizoenen. Kunt u ons vertellen wat voor vistuig de vissers in uw gemeenschap gebruiken? Hoe groot zijn jullie boten en op welke soorten vissen jullie?

Onze vissers gebruiken verschillende vistuigen, afhankelijk van het seizoen en het soort vis dat ze zoeken. Deze omvatten haken en lijnen, vallen, kieuwnetten en warnetten. De boten die worden gebruikt zijn tot 12 meter lang en de belangrijkste soorten zijn harder, sprot, sprot, zwarte zee elft, blauwbaars, horsmakreel, rode harder, Atlantische bonito, zwarte zee ansjovis, tarbot, zeeduivel, zwarte zee gestreepte haai, poon, tongschar en schol. 

  • Het Zwarte Zeegebied is een vrij nieuw gebied voor LIFE. Kunt u ons meer vertellen over de regio en hoe de oorlog tussen Rusland en Oekraïne het werk van de SSF beïnvloedt? 

De Zwarte Zee ligt in een gebied met de geografische coördinaten 40°55.5′ noorderbreedte en 46°32.5′ noorderbreedte en 27°27′ oosterlengte en 41°42′ oosterlengte. In het noordelijke deel, door de Straat van Kertsj, is het verbonden met de Zee van Azov, en in het zuiden, door de Bosporus en de Straat van Dardanellen, met de Zee van Marmara en de Egeïsche Zee. De totale oppervlakte is ongeveer 423 duizend km2 en samen met de oppervlakte van de Zee van Azov is dit 460 duizend km2. 

Wat de oorlog betreft, zijn zeemijnen onze grootste directe bedreiging in de Zwarte Zee vanwege de oorlog van Rusland tegen Oekraïne. Aan het begin van de oorlog in 2022 werden de explosieven die opdoken in het watergebied en aan de kusten van Roemenië, Bulgarije en Turkije niet geactiveerd, maar in de afgelopen maanden zijn er vaker incidenten geweest waarbij burgerschepen beschadigd raakten. Aanvallen op tankers in de Zwarte Zee zijn ook gepaard gegaan met olielekkages met aanzienlijke milieuschade voor alle kuststaten, waardoor onze visserij is aangetast. 

  • De belangrijkste missie van LIFE is om de sector een stem te geven op Europees en institutioneel niveau, maar ook om vissers te ondersteunen bij het overwinnen van hun uitdagingen in het veld. Kunt u ons meer vertellen over de belangrijkste zorgen van de vissers in uw regio? Wat zijn de huidige gevechten waar uw gemeenschap bij betrokken is? 

Onze strijd is waarschijnlijk vergelijkbaar met die van veel andere visserijorganisaties in andere regio's. Generatievernieuwing en het behoud van een economisch duurzame vloot is onze belangrijkste zorg. Enkele werkgebieden waar we via onze organisatie bij betrokken zijn geweest, zijn het verstrekken van informatie over beschikbare fondsen voor vissers en belangrijke updates in de wetgeving die hen aangaat. We werken ook samen met de lokale autoriteiten en scholen om kleinschalige visserij en de economische kansen die deze biedt voor de ontwikkeling van kleine nederzettingen te promoten. We hebben ook thematische evenementen georganiseerd om de visserij te promoten en belanghebbenden uit andere sectoren, zoals ecologisch toerisme, hierbij te betrekken. 

Op dit moment richten we ons vooral op het aantrekken van meer actieve jongeren en organisaties als lid van de vereniging. We moeten onze activiteiten op alle bestuurlijke niveaus promoten. We proberen ook nauw samen te werken met de toeristische sector om de lokale vangsten in restaurants te promoten en de waarde van onze lokale SSF-vissersvloot te communiceren. We willen ook meer vrouwen bij onze initiatieven betrekken en ten slotte het vertrouwen van kleinschalige vissers in overheidsinstellingen vergroten. 

  • Kan je ons tot slot meer vertellen over je motivatie om lid te worden van LIFE? En wat verwacht u van het lidmaatschap van LIFE?

We willen graag samenwerken met soortgelijke organisaties en leren van hun ervaringen. Het was bijvoorbeeld erg nuttig voor onze leden om een paar jaar geleden een bezoek te brengen aan de East Hastings Sea Angling Association in Hastings en Eastborn in het Verenigd Koninkrijk en van hun ervaring te leren. We waren vooral onder de indruk van de sociale maatregelen die worden genomen om oudere vissers en hun gezinnen te helpen en van hun verkoopregeling van hun vangsten. 

We zouden graag zien dat LIFE ons helpt met nuttige tips over hoe we de quota en minimummaten van vangsten beter kunnen reguleren en vissers kunnen ondersteunen bij het geven van waarde aan hun vangsten. We kijken ook uit naar de mogelijkheid om projecten en partnerschappen te ontwikkelen met andere landen aan de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. 

Energy Transition Partnership: financiering van de energietransitie workshop 28 nov

Brussel 28 november 2023. In Brussel vond een hybride evenement plaats, georganiseerd door DG Mare, als vervolg op de lancering van het "Partnerschap voor energietransitie" op 16 juni. De workshop bracht verschillende belanghebbenden (visserijsector, ngo's, AC's, nationale en EU-overheden) samen met als doel een lijst op te stellen van de belangrijkste uitdagingen, kansen en aandachtspunten die voortvloeien uit het koolstofvrij maken van de visserij- en aquacultuursector. Dit zal de basis vormen voor een document dat moet helpen bij het opstellen van een routekaart voor de energietransitie in de visserij- en aquacultuursector in de EU en de financiering daarvan.

Voor de visserijsector betekent energietransitie twee dingen. Eerst en vooral betekent het het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, een van de belangrijkste bedrijfskosten. Na een reeks wereldwijde crises zijn de brandstofkosten zeer volatiel geworden en het ziet ernaar uit dat dit zo zal blijven. Dit heeft een enorme impact op de economische levensvatbaarheid en de veerkracht van de visserij, waardoor de overstap naar alternatieve brandstoffen een dringende prioriteit wordt. Ten tweede is de visserij, net als andere economische en productiesectoren, gebonden aan de Green Deal-doelstellingen voor klimaatneutraliteit tegen 2050. Gezien de relatief onbeduidende bijdrage van de visserijactiviteiten van de EU aan de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen - ongeveer 0,01% - is dit duidelijk minder een prioriteit.

Op korte termijn is de belangrijkste zorg van de visserijsector om de huidige crisissituatie te overleven. Om dit te bereiken zijn belastingvoordelen op brandstof en noodfinanciering cruciaal. De 19 miljoen euro die in het EMFAF beschikbaar is (tot 2027) voor het vervangen van motoren en het verbeteren van de energie-efficiëntie kan hierbij helpen. Het EMFAF werd echter bekritiseerd omdat het niet geschikt zou zijn voor het beoogde doel, omdat maar heel weinig lidstaten de fondsen gebruiken in nationale plannen voor energietransitie, omdat de fondsen met grote vertraging worden vrijgegeven en omdat tot 20% van de fondsen verloren gaat doordat ze niet worden besteed. Verdeeld over de 22 kuststaten van de EU zou 19 miljoen euro hoe dan ook niet erg ver gaan, nauwelijks genoeg zelfs om één schip om te bouwen, laat staan een hele vloot!

Het achteraf inbouwen van nieuwe motoren en vissystemen in oude schepen heeft geen zin en komt in het beste geval neer op het omzeilen van het probleem. Er is veeleer een gefaseerde aanpak nodig, met trajecten die beschrijven hoe de sector van de huidige situatie naar de situatie in 2050 komt.   

Op de langere termijn staat de visserij voor tal van uitdagingen, waaronder de ontwikkeling van een 20th eeuwse winningsactiviteiten, in een doelgerichte 21st eeuwse duurzame vis-, schaal- en schelpdierproducerende sector als onderdeel van de zich snel ontwikkelende blauwe economie. Er bestaat echter nog geen gemeenschappelijke visie op hoe een duurzame vis-, schaal- en schelpdierproductiesector er in 2050 uit zou kunnen zien of welke rol de visserij in de blauwe economie zal spelen. Een dergelijke visie moet ook betrekking hebben op de verwerkende sector en de aanvoerketens, die een aanzienlijke koolstofvoetafdruk hebben en momenteel grotendeels afhankelijk zijn van invoer die niet voldoet aan de duurzaamheidsnormen van de EU. 

Voor meer informatie: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/qanda_23_829  

Meer laden

ABONNEER U OP ONZE NIEUWSBRIEF

* geeft aan vereist