Op 20 oktober,De Europese Commissie heeft haar Visie 2040 voor visserij en aquacultuur gelanceerd, Het LIFE heeft een vijftienjarig plan opgesteld om het behoud van de mariene omgeving, de economische veerkracht en de voedselzekerheid in Europa in balans te brengen. Het LIFE is verheugd dat de Commissie belangrijke elementen van het plan heeft overgenomen. Een andere kijk op visserij visie— ontwikkeld in samenwerking met Seas At Risk — waarbij specifiek rekening wordt gehouden met de noodzaak van een sociaal rechtvaardige overgang naar milieuvriendelijke en klimaatneutrale praktijken. Beide routekaarten erkennen dat de Europese vissector te maken heeft met dezelfde existentiële bedreigingen: ernstige degradatie van de mariene ecosystemen, de klimaatcrisis en een kritische tekortkoming van de generatieovergang in vissersgemeenschappen.
LIFE moedigt echter besluitvormers aan om verder te gaan dan alleen strategische doelstellingen op hoog niveau en concrete, uitvoerbare acties te realiseren waarop kleinschalige vissers op zee kunnen vertrouwen. Hoewel Vision 2040 een welkome stap is richting een gedifferentieerde beleidsaanpak, blijven strategische doelstellingen slechts louter retoriek zonder Strikt toepassen van de wetgeving. LIFE dringt er bij de EU op aan deze toezeggingen te verankeren in het werkprogramma voor 2027 via een krachtig implementatieplan voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (CFP), een ambitieuze Oceaane Akte en maximale ondersteuning vanuit financieringsinstrumenten zoals het EMFAF en de gemeenschappelijke marktordening.
Op 12 en 13 oktober 2026 hebben jonge vissers, schelpdierverzamelaars en gemeenschapsvertegenwoordigers uit heel Europa tijdens de Make Fishing Fair Youth Summit officieel het LIFE Youth Network gelanceerd, waarin zij eisen dat er eerlijker beleid wordt gehanteerd, echte steun wordt geboden aan nieuwkomers en zij een formele stem krijgen bij het vormgeven van de toekomst van de Europese zeeën.
Bij LIFE zijn het bestuur en het personeel verheugd om onze jonge vertegenwoordigers van de jeugd te ondersteunen in dit nieuwe avontuur, zodat zij een eerlijkere en duurzamerere toekomst voor de Europese zeeën en kustgemeenschappen kunnen vormgeven.
Na de hoorzitting van vorige week in het Europees Parlement over kleinschalig vissen heeft LIFE een open brief aan de parlementsleden gericht waarin zij hen oproept om de sector te beschermen bij de komende beleidsbesluiten. Voorafgaand aan de cruciale stemming op 10 november over Procedure 2025/0235(COD) verzetten wij ons krachtig tegen voorstellen om de definitie van kleinschalig kustvissen te wijzigen. Het invoeren van een flexibel model met “3 op 5-criteria” riskeert de EU-visserijpolitiek te vervalsen en gerichte steun voor echte kleinschalige vissers te verminderen.
Nieuws over eerlijke visserij, gezonde zeeën en levendige vissersgemeenschappen
3-5/9 LIFE-delegatie neemt het woord tijdens 3e SSF-top
LIFE-vertegenwoordigers op de top in Rome, @LIFE
Een delegatie van het Low-Impact Fisheries of Europe (LIFE), bestaande uit zes vissers en medewerkers, nam deel aan de 3e Small-Scale Fisheries (SSF) Summit samen met wereldwijde partners in het hoofdkantoor van de FAO in Rome.
Hoewel zij goed voor 40 procent van de wereldwijde vangsten staan en bijna 500 miljoen mensen een inkomen verschaffen, worden kleinschalige vissers in het maritieme bestuur nog steeds gemarginaliseerd. Tijdens de Top pleitten de LIFE-vertegenwoordigers ervoor dat de SSF-richtlijnen van de FAO in uitvoerbare rechten worden omgezet. Zij riepen op tot exclusieve toegang binnen 12-mijlenzones, billijke quotaallocaties, een infrastructuur voor directe verkoop en een juridisch bindend co-management. Daarnaast riepen zij zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden op om verplichte SSF-richtlijnen te implementeren, terwijl ze lokale vissersgebieden beschermen tegen de uitbreiding van mega-toerisme en offshore windprojecten.
Naast wereldwijde partners zoals CAOPA, WFFP en WFF riep LIFE op tot de reactivering van het SSF Global Strategic Framework om de belangrijkste beleidsbehoeften af te stemmen voorafgaand aan het Comité voor Visserij van de FAO (COFI 37). LIFE tekende ook een gezamenlijke verklaring ondertekend door 21 maatschappelijke organisaties waarin zij de “donkere kant” van intensieve oceaanfeedlots en het vleesetende vissenbedrijf aangeven, dat de voorvoervisen leegmaakt voor de productie van vismeel, mariene habitats vernietigt en de voedselzekerheid aan de kust wereldwijd ondermijnt, van de Baltische Zee tot West-Afrika.
11/9 Baltic 2027 Quotas: Kleinbedrijfseigenaren vangen de vis
Decennia van industriële overbevissing, vervuiling en klimaatverandering hebben de Oostzee ernstig aangetast. Toch laten vroege tekenen zien dat uitgeputte visbestanden nog kunnen herstellen als ze de juiste ruimte en bescherming krijgen. In reactie op het voorstel van de Europese Commissie voor de vismogelijkheden in de Oostzee voor 2027 benadrukt LIFE dat kustvissers met een laag impact niet de financiële last van beheersmaatregelen voor een ecologische crisis die zij niet hebben veroorzaakt moeten dragen.
Om deze trend om te keren, dringt LIFE op bij de lidstaten om conservatieve totale toegestane vangsten (TAC's) vast te stellen, vooral voor kabeljauw en haring, zodat de biomassa kan herstellen in plaats van op zoek te gaan naar kortetermijnopbrengsten. Besluitvormers moeten kleinschalige vissers die selectieve vistuig gebruiken, beschermen tegen onevenredige beperkingen, terwijl zij actief artikel 17 van het gemeenschappelijk visserijbeleid toepassen om toegewezen quota toe te wijzen op basis van sociale en milieu-criteria. Sterkere ruimtelijke beperkingen en strengere monitoring van grote industriële pelagische trawlers zijn ook dringend nodig om destructieve juveniele bijvangst te elimineren.
Het vaststellen van quota voor 2027, met daadwerkelijke voorzorgsmaatregelen en sociaal-economische rechtvaardigheid, is de enige manier om van het beheersen van de achteruitgang naar de wederopbouw van een veerkrachtig marien milieu en bloeiende kustgemeenschappen over te gaan. De volledige positie van LIFE op het Baltische kwotenummer is hier beschikbaar..
LEVEN tijdens de EU Ocean Week: het dragen van kleinschalig visserij naar het middelpunt van het beleid
Tijdens de Oceaanweek in Brussel hielden de Low Impact Fishers of Europe (LIFE) hun campagnes voort in verschillende fora en koppelden de mondiale druk voor de bescherming van de oceanen rechtstreeks aan de rechten van kleinschalige vissers.
Mobilisatie voor een ambitieuze EU-oceaanwetgeving
De medewerkers van LIFE startten de week samen met partners uit het maatschappelijk middenveld in het Europees Parlement met een netwerkcocktail voor NGO's met een blauwe vlag. De bijeenkomst richtte zich op het mobiliseren rond een ambitieuze EU-oceaanwetgeving om gezonde zeeën, veerkrachtige kustgemeenschappen en een coherente maritieme governance te waarborgen.
De belangenbehartiging verschuilde zich op 30 september bij de “Reflecties over de conferentie over de EU-oceaanwetgeving”, Deze bijeenkomst werd georganiseerd door de Permanente Vertegenwoordiging van Ierland bij de EU en werd gepresenteerd door de parlementsleden Paulo Nascimento Cabral en Christophe Clergeau samen met vertegenwoordigers van het Ierse ministerie. De reacties van de EP-vertegenwoordigers op de expliciete opname van kleinschalig vissen (SSF) in de voorgestelde wetgeving waren echter duidelijk teleurstellend. LIFE zal blijven aandringen om ervoor te zorgen dat vissers met een beperkte impact niet buiten beschouwing worden gelaten in het kader van de EU-oceaanwetgeving.
Herstel van visbestanden in de Oostzee: van het beheersen van de achteruitgang naar herstel
Parallel aan deze brede wetgevende discussies organiseerde LIFE een gezamenlijke bijeenkomst. “Het terugbrengen van vis uit de Oostzee: van het beheersen van de achteruitgang naar de wederopbouw” samen met CCB, WWF Finland en de European Anglers Alliance, met steun van de Havs- och vattenmyndigheten.
De panelleden benadrukten dat het beheren van de achteruitgang niet langer voldoende is. Actieve herstelmaatregelen vereisen duidelijke doelstellingen voor de herstelwerking, een gedeelde visie op gezonde visbestanden en een sterkere samenhang tussen wetenschappelijk advies, visserijbeleid en de uitvoering op de werf. Concrete oplossingen beginnen al vorm aan te nemen: Glenn Douglas (voorzitter van de BSAC Science Focus Group) presenteerde het nieuwe kader voor de herstelwerking van de visbestanden van de Adviesraad voor de Oostzee. Hier kunt u meer informatie vinden Bekijk de deskundige presentaties en lees het volledigeBSAC-aanbevelingenstelsel.
Dynamische debatten: Heroverwegen van de visvangstdag & bier en politiek
De dag ervoor had LIFE de samenwerking georganiseerd “Rethink Fisheries Day” samen met Seas At Risk. De 12-uurs marathon van panels bracht beoefenaars, pleitbezorgers, onderzoekers en beleidsmakers samen. De discussies gingen over cruciale onderwerpen, zoals vistestamenten, marketing, decarbonisatie, financiering en specifieke beheeruitdagingen in gebieden, wat aantoont dat de behoefte aan een eerlijker en gemeenschapsgerichte vissectormodel groter is dan ooit.
In de week van 1 oktober sloot Brian O’Riordan, beleidsadviseur van LIFE, zich aan bij een paneldiscussie. “Bieren & Politiek” Om de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid van de EU te bespreken samen met Steve Trent (EJF), Cécile Fouquet (EMPA), Pedro Reis Santos (MAC) en Iván López Van der Veen (EBFA). De sessie leidde tot een dynamische discussie over het definiëren van kleinschalig vissen, het kiezen van het toekomstige visserijmodel van Europa, het vaststellen van prioriteiten voor consumenteninformatie en het aanpakken van uitdagingen in de modderkweek van weekdieren; dit bevestigde het dringende noodzaak om vissers met een geringe impact in het centrum van het visserijbeleid van de EU te plaatsen.
17/9 Europese Parlement roept op tot hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid: Europarlementariërs negeren de noodzaak van een gedifferentieerde aanpak voor kleinschalig visserij
Het Europees Parlement heeft in Straatsburg gestemd over een resolutie waarin de Gemeenschappelijke Vispolitiek (GFP) wordt geëvalueerd en een herziening wordt voorgedragen. Hoewel de stemming een impuls voor hervorming van het belangrijkste visserijkader van de EU belooft, mist de aangenomen tekst het kernpunt: de GFP zelf blijft ongeschikt voor het beoogde doel. Het wijdverbreide falen om de bestaande bepalingen adequaat toe te passen en te handhaven, is de oorzaak van de achteruitgang van de Europese visserijsector. Bovendien biedt de aangenomen tekst geen concrete oplossingen om de kleine kustvissersvloten van Europa te beschermen, die moeten zorgen voor toegang tot vangstmogelijkheden, visgronden en markten en voor de herstel van de visbestanden. De standpunten van LIFE over de resolutie van het EP zijn hier beschikbaar.
18-20/9 Seaglow: een dialoog met vissers Estland
Vaartuig voor de haringvisserij, Golf van Riga, @Seaglow
In hun rol als partners van SEAGLOW, Low Impact Fishers of Europe (LIFE) en de lokale visser Argo Mengel organiseerden een workshop in de haven van Võiste., Vergemakkelijk door de Tallinn University of Technology, om de decarbonisatie van kleinschalige vissersvaartuigen te onderzoeken. De aandacht ging uit naar de PMA-605, een visboot voor Oostzeeheeren die is uitgerust met een hybride elektrische-diesel-systeem en een rompcoating die is ontworpen om het brandstofverbruik met minimaal 40 procent te verminderen.
In het kader van de workshop bleek dat vissers, hoewel ze graag een rustigere exploitatie en lagere brandstofkosten zagen aankomen, de technologiebereidheid als hun grootste zorg beschouwden. Zij vroegen zich af hoe zuivere elektrische systemen en hijskranen zich zullen gedragen in zware weersomstandigheden. De hoge initiële kosten betekenen ook dat retrofits 80–100 procent overheidsfinanciering vereisen en dat een paybackperiode van 5 jaar nodig is om rendabel te zijn. Cruciaal is dat deelnemers een nauwer contact met beleidsmakers eisten om ervoor te zorgen dat toekomstige regelgeving de realiteit op zee weerspiegelt.
28-29/9 AGRIFISH-Raad
De Raad voor Landbouw en Visserij van de EU heeft in Brussel vergaderd gericht door Martin Heydon, minister van Landbouw, Voedsel en Zeevaart van Ierland. De Raad bereikte een gedeeltelijk onderhandelingsstandpunt over een verordening waarin de voorwaarden worden vastgelegd voor de EU-steun voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, het maritieme en aquacultuurbeleid van de EU en het Europese oceaanpact voor de periode 2028-2034. De overeenstemming van de Raad over de visserijfinanciering na 2027 zorgde voor bezorgdheid onder kleinschalige visserijen en het maatschappelijk middenveld. Het opnemen van specifieke marien fondsen in flexibele nationale en regionale partnerschapsplannen (NRPP’s) elimineert essentiële groene garanties en brengt het risico met zich mee dat grote industriële vloten worden gestimuleerd. LIFE zal blijven pleiten voor een verplichte plannen voor kleinschalige visserij in de NRPP’s en voor specifieke, afzonderlijke fondsen voor de vloot.
Komt eraan
12-13/10 Brussel – Maak vissen eerlijk voor jongeren – LIFE en Blue Ventures zijn co-host van de Make Fishing Fair Youth Summit om het LIFE Youth Network officieel te lanceren. Door jonge kleinschalige vissers, vertegenwoordigers van kustgemeenschappen en beleidsmakers uit de EU samen te brengen, zal de summit de belangrijkste uitdagingen en kansen aanpakken waarmee de volgende generatie op het water te maken krijgt. Dit initiatief bouwt rechtstreeks voort op de impuls van het Make Fishing Fair Forum 2025 en de roadmap ervan, waarbij een van de belangrijkste prioriteiten – de generatiewijziging – concreet wordt omgezet in actie. Door het LIFE Youth Network op te zetten, zorgt de campagne ervoor dat jonge vissers een plek hebben om actief invloed uit te oefenen op het visserijbeleid en de toekomst van hun beroep te beschermen.
12/10 Brussel, Europees Parlement - Openbare hoorzitting over “Versterking van de steun van de EU aan kleinschalig visserij” – Hoe kan de EU kleinschalige vissers beter ondersteunen? De openbare hoorzitting van de PECH-commissie, getiteld “Stepping up the EU’s support to small-scale fisheries”, brengt experts en besluitvormers samen om de toekomstige uitdagingen aan te pakken en praktische beleidsoplossingen te realiseren. Door het debat in te kaderen rond de Visie voor de visserij 2040 en de belangrijkste instrumenten voor de uitvoering van het GVB, richt de sessie zich op het opbouwen van een veerkrachtiger en beter ondersteund segment van de vloot.
13-15/10 Rome, MEDAC – Beheer van kwetsbare soorten en offshore wind staan op de agenda. Daarnaast zal er een algemene vergadering plaatsvinden waarbij het nieuwe Directiecomité wordt gekozen.
28/10 Brussel – Publicatie van de Visie 2040 – In februari 2026, de Europese Commissie een lanceerde Verzoek om bewijsmateriaal Om opmerkingen te verzamelen van belanghebbenden, experts en burgers over de Visie 2040 voor visserij en aquacultuur. Het document wordt naar verwachting eind oktober gepubliceerd.
De huidige definitie van kleinschalig kustvisserij (SSCF) van de EU werkt goed. Pogen om deze te vervangen zijn in het beste geval misplaatst en in het ergste geval contraproductief. zegt LIFE.
Het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (CFP) heeft de SSCF pas in 2013 meegenomen in het kader van een hervormingsproces. In het Groenboek van 2009 over de hervorming van het CFP werd het belang van de SSCF benadrukt en werd zelfs voorgesteld om een gedifferentieerde beleids- en managementaanpak te hanteren. Deze aanpak werd echter niet overgenomen.
Voordat dat gebeurde, had het Europees Visserijfonds (EFF – Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad) in 2006 een definitie opgesteld om ervoor te zorgen dat schepen die naar landen met een tsunami zijn overgeheveld, geschikt zijn en in overeenstemming zijn met de lokale behoeften.
De definitie die momenteel wordt gebruikt door het EMFAF (Verordening (EU) 2021/1139) en door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (STECF) bij het opstellen van hun verslagen is gebaseerd op deze definitie uit 2006 (vaartuigen van minder dan 12 meter die niet-aangedreven werktuigen gebruiken), maar werd in 2013 uitgebreid om ook vissers te omvatten die te voet vissen, waaronder schelpdieren verzamelaars.
In het jaarlijkse economische verslag van de STECF over de visserijvloot van de EU (STECF 24-03 en 24-07) staat dat de definitie voor de kleinschalige kustvisserijvloot is vastgesteld in Verordening (EU) 2021/1139 van 7 juli 2021, die het Europees Fonds voor maritieme, visserij- en aquacultuurondernemingen stelt op en wijzigt Verordening (EU) 2017/1004 (zoals hierboven vermeld). Wanneer deze definitie wordt toegepast, komen zij tot de conclusie dat de belangrijkste kenmerken van de vaartuigen van de SSCF zijn:
Gebied van operatie dat het dichtst bij de landingslocaties ligt, meestal binnen een straal van 12 mijl;
De schepen zijn meestal eigendom van kleine gezinnen of één natuurlijke persoon;
Representeert het belangrijkste deel van de EU-vloot wat het aantal vaartuigen betreft – gegevens tonen aan dat het in 2022 76% van de actieve vloot en 53% van de betrokken bemanning omvatte.;
SSCF verbetert de productiekosten over het algemeen in een grotere mate dan de LSF, en het verschil tussen prijzen bij de eerste verkoop kan erg groot zijn. Deze verschillen kunnen zowel worden verklaard door kwaliteitsverschillen die verband houden met versheid, grootte en de kortere keten van de vislevering – gegevens tonen aan dat in 2022 de landingshoeveelheid van SSCF 19% van alle landingshoeveelheden in de EU vertegenwoordigde, maar wel 6% in waarde.
Belang voor kustgemeenschappen: de kleinschalige kustvloot speelt een belangrijke rol in het ondersteunen van kustgemeenschappen, het bieden van werkgelegenheid en het bijdragen aan de lokale economie. Deze vissers hebben vaak sterke culturele en sociale banden met hun gemeenschappen en overdragen de traditionele visserijkennis van generatie op generatie;
Duurzame praktijken: veel kleinschalige kustvissers volgen duurzame visserijmethoden om visbestanden te behouden en de ecologische balans van kustgebieden te bewaren. Ze geven vaak prioriteit aan selectieve visserijmethoden, vermijden overbeviste soorten en minimaliseren bijvangst (onbedoeld vangen van niet-doelsoort).
In haar Aanbeveling van 2005/06 nr. 25 04 bepaalt de Internationale Commissie voor de Bescherming van Atlantische Tonijn (ICCAT) dat, voor de toepassing van de Aanbeveling, een “kleine kustvaartuig” een vistuig is met ten minste drie van de volgende vijf kenmerken: (a) de totale lengte is <12 m; (b) het vaartuig visserij uitsluitend binnen de territoriale wateren van de vlaggenstaat CPC; (c) de vistrekoorden hebben een duur van minder dan 24 uur; (d) het maximum aantal bemanningsleden is vastgesteld op vier personen; of (e) het vaartuig visserij uitoefent met behulp van selectieve technieken en heeft een verminderde impact op het milieu.
Het voldoen aan slechts drie van de vijf criteria betekent a) dat de maximumgrootte van vaartuigen wordt opgeheven, zonder enige limiet, en b) dat er gebruik kan worden gemaakt van alle milieuvervuilende en niet-selectieve vistuigtypen. Deze definitie omvat mogelijk tot 90% of meer vaartuigen van de EU-vloot in de SSCF-categorie, waardoor de SSCF minder belangrijk wordt gezien vanwege zijn lage milieuimpact en hoge socio-economische waarde.
LIFE is sterk tegenovergesteld aan een dergelijke verandering.
De weg naar de hel, zeggen ze, is belegd met goede bedoelingen. We roepen de weldoordachte Europese parlementsleden op om hun oproep om de SSCF-definitie te wijzigen of de wijziging te rechtvaardigen, opnieuw te overwegen. Als zij de ICCAT-criteria moeten toepassen, gelieve dan alle 5 van de 5 criteria te hanteren.
Naast erkenning hebben kleinschalige kustvloten behoefte aan een gedifferentieerde aanpak, met ruimte en veilig toegang tot middelen en markten – niet alleen sympathie..
Het Europees Parlement Resolutie over de evaluatie van het gemeenschappelijk visserijbeleid de goedkeuring vorige week in Straatsburg geeft politieke steun aan kleinschalige kustvloten (SSCF), maar behandelt deze niet als een afzonderlijk onderdeel van de vloot dat een andere aanpak vereist en dat voorrang moet krijgen bij de toegang tot kustvisserijgebieden en beloond moet worden voor het leveren van milieu- en sociale voordelen.
Donderdag 17 september 2026, de plenaire zitting van het Europees Parlement in Straatsburg heeft een motie tot resolutie aangenomen over de evaluatie van het gemeenschappelijk visserijbeleid (CFP) en de daaropvolgende acties. De motie werd voorgesteld door 4 politieke groepen – de EPP, de ECR, de S&D en de Reform Group. Tegenvoorstellen van andere politieke groepen (Links, Groenen en PIE) werden afgewezen.
In de resolutie wordt de Commissie opgeroepen vóór eind 2026 een gerichte en ambitieuze revisie- en vereenvoudigingspakket in te dienen om te komen tot een oplossing voor ernstige sociaal-economische uitdagingen, regelgevende lasten en geopolitieke druk. Er wordt een omvangrijke herziening van het GVB opgeroepen om modernisering en vernieuwing van de vloot mogelijk te maken; voor regelgevende vereenvoudiging (bijvoorbeeld de controleverordening); voor meer flexibiliteit in gemengd vissen om ongewenste bijvangst, bedreigde soorten en ook grotere flexibiliteit in de uitvoering van de aanlandingsverplichting; een nieuwe beoordeling van de impact op de zeebodem door verschillende vistuigtypen om selectiviteit en decarbonisatie te stimuleren; en de sociale en economische overwegingen op passende wijze te integreren naast de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen bij het vaststellen van TAC's.
Hoewel de resolutie verwijst naar het eerdere werk van het Parlement over artikel 17 van het GVB en recente ontwikkelingen, zegt de tekst in de uitvoerende paragrafen vrijwel niets over de uitvoering ervan, terwijl de bevindingen van de evaluatie van het GVB door de Commissie worden genegeerd. LIFE volgens mij het ruime deel van het eens Uit de evaluatie blijkt dat de huidige tekortkomingen van het beleid minder te maken hebben met het kader van het GVB zelf dan met de ongelijkmatige uitvoering en handhaving door de lidstaten, iets waar de huidige resolutie geen aandacht aan schenkt.
LIFE zou er zijn Het zou leuk geweest zijn om een expliciete oproep te zien om artikel 17 in de geest van de wet toe te passen. (zoals uiteengezet in overweging 33 van het GVB (Verordening 1380/2013)) door quota toe te wijzen op basis van transparante milieu-, sociale en economische criteria voor:
belonen van selectief, weinig impactvol en lokaal georiënteerd vissen door middel van extra quota;
een deel van de vangstmogelijkheden voor SSCF reserveren;
de toegang voor jonge vissers en vissers die pas begonnen zijn met hun beroep vergemakkelijken door ringafgesloten quota en sectorale steun;
Correcte historische toewijzingen die de quota hebben geconsolideerd in handen van huidige en grotere operators.
De levensvatbaarheid van de SSCF hangt minder af van algemene erkenning dan van een zeker toegang tot vis. Het vereenvoudigen van de regels of het moderniseren van vaartuigen zal alleen de vissers niet helpen die niet over voldoende quota beschikken of niet in quota-gestuurde visserij kunnen deelnemen. Ook opvallend is dat de levensvatbaarheid van de SSCF, zelfs voor degenen met een quota, steeds meer wordt belemmerd door het gebrek aan vis in de kustwateren als gevolg van de afname van de bestanden en de gevolgen van klimaatverandering en vervuiling.
De resolutie vraagt om sociaal-economische overwegingen naast wetenschappelijke adviezen te plaatsen, maar dit mag niet worden gebruikt om vangsten te verhogen boven de voorzorgslimieten of om het probleem van overbevissing niet aan te pakken. Voor SSCF zijn gezonde bestanden de onmisbare sociale beleidsmaatregel voor vissersgemeenschappen, gecombineerd met gerichte kortlopende ondersteuning wanneer herstelmaatregelen nodig zijn.
Kwetsbare ecosystemen moeten worden beschermd. Het is gerechtvaardigd om onderscheid te maken tussen bodemvissen en de meest impactvolle soorten te beperken. Echter, een verzwakking van de bescherming van leefgebieden zou over het algemeen geen voordeel opleveren voor kustvisserijbedrijven die afhankelijk zijn van functionerende ecosystemen.
Appealing for vereenvoudiging moet zich richten op het verminderen van onnodige administratieve lasten en het realiseren van effectieve implementatie. Het moet niet leiden tot een zwakkere traceerbaarheid, minder betrouwbare vangstgegevens, minder controle over grotere exploitanten of lagere milieueisen en sociale normen. Slechte controle is vaak voordelig voor exploitanten met een grotere vangcapaciteit en nadelig voor conforme kleinschalige vissers.Daarom moet het principe zijn gedifferentieerd met een proportionele uitvoering, in combinatie met een even effectieve controle, in plaats van een algemene deregulering.
Laten we ons eraan herinneren: de SSCF biedt meer dan 50% van de zeevaartbanen en bijna 20% van de vangsten in waarde, wat essentiële sociale en economische voordelen oplevert voor kustgebieden. Deze banen zorgen voor levensonderhoud en handel. Ze worden echter geconfronteerd met existentiële bedreigingen die deze resolutie niet aanpakt.
In het recentste State of World Fisheries and Aquaculture Report (SOFIA 2026) wordt het gestaag groeiende belang van aquacultuur in vergelijking met de visserij benadrukt. In 2024 bedroeg de aquacultuurproductie van waterdieren meer dan 100 miljoen ton, vergeleken met 92 miljoen ton die door de visserij werd geoogst.
Voor LIFE is dit soort nieuws toe te juichen, met name waar aquacultuur een aanvulling kan vormen op kleinschalige kustvisserij met een lage impact en daarmee kan worden gecombineerd. Niet-gevoerde aquacultuur, dat wil zeggen aquacultuur waarbij gebruik wordt gemaakt van de natuurlijke productie van de zee om zeevruchten te produceren in de vorm van tweekleppige weekdieren en zeewier, kan ook bijdragen aan het herstel van aangetaste mariene habitats en het zuiveren van vervuilde wateren, terwijl het tegelijkertijd voedsel en bestaansmiddelen biedt voor kustgemeenschappen.
Er is echter ook een schaduwzijde aan de aquacultuur. Net als op het land voor varkens, pluimvee en runderen, is de intensieve industriële bio-industrie van vissen op zee de oorzaak van aanzienlijke vervuiling, het toe-eigenen van kustgebieden, aantasting van het milieu en vernietiging van habitats, ten nadele van kleinschalige visserij en kustgemeenschappen. Dergelijke carnivore aquacultuursystemen zijn cruciaal afhankelijk van vismeel en visolie die in visvoer worden verwerkt. Vismeel is afkomstig van verschillende bronnen, waaronder zogenaamde “voerwis”, kleine pelagische soorten. De verwerking van dergelijke vis tot vismeel en -olie kan gevolgen hebben voor de voedsel- en bestaanszekerheid van kustgemeenschappen over de hele wereld, van de Oostzee tot de kust van West-Afrika.
Dit is waarom LIFE zich heeft aangesloten bij een gezamenlijke verklaring over aquacultuur gepresenteerd aan de 37th Sessie van het Visserijcomité van de FAO (COFI 37). De verklaring is opgesteld door de Afrikaanse Confederatie van Organisaties van de Ambachtelijke Visserij (CAOPA) en onderschreven door 21 maatschappelijke organisaties en organisaties voor de kleinschalige visserij (SSF).
LIFE is van oordeel dat het aansluiten bij een dergelijke verklaring bijzonder belangrijk is naar aanleiding van de toespraak van de directeur-generaal van de FAO tijdens de SSF-top, waarin hij de voedingswaarde van wilde vis in twijfel trok en de visserij afschilderde als een activiteit die over het algemeen neither duurzaam noch milieuvriendelijk is, en evenmin in staat is voldoende inkomen te genereren.
ROME, ITALIË – Zes vissers en de uitvoerend secretaris van LIFE (Low-Impact Fisheries of Europe) voegden zich van 4 tot 6 september 2026 bij kleinschalige vissers en wereldwijde partners op het hoofdkwartier van de FAO voor de 3e Visserijtop op kleine schaal (SSF). Gehouden voorafgaand aan de FAO-Comité visserij (COFI), biedt de tweejaarlijkse Top een op rechten gebaseerd platform om de uitvoering van de FAO-vrijwillig richtlijnen voor het veiligstellen van duurzame kleinschalige visserij uit 2014 (SSF-richtsnoeren) te versnellen.
Kleinschalige visserij is goed voor 90% van de werkgelegenheid in waardeketens van de visserij, bijdragen ten minste 40% van de wereldwijde vangsten, en onderhouden wereldwijd 492 miljoen bestaansmiddelen. Ondanks deze vitalitaire rol worden kleinschalige vissers geconfronteerd met aanhoudende marginalisering in het mariene beheer.
Tijdens de driedaagse bijeenkomst — die van start ging met een exclusief forum voor kleinschalige vissers en vervolgens onderzoekers, het maatschappelijk middenveld en ministers samenbracht — speelde de delegatie van LIFE een centrale rol bij het verwoorden van de Europese prioriteiten:
Wereldwijde politieke prioriteiten: de president van LIFE Gwen Pennarun vertegenwoordigde LIFE in Sessie 1.2 samen met transnationale visserijbewegingen, en eiste preferentiële toegang voor kleinschalige visserij in de zone van 12 mijl, eerlijke toegang tot quotumtoewijzingen en de noodzaak van een juridisch actieplan voor kleinschalige vissers met een geringe impact dat ook generatieleningen kon bevorderen.
Regionale facilitering:Sandra Amezaga mede gepresenteerd de samenvatting van de opening van Dag 1 en officieel gefaciliteerd, samen met Marta Cavallé, de Regionale deelsessie Europa en Centraal-Azië, waarin discussies over implementatiestrategieën in Europese stroomgebiedregio’s werden geleid. Als belangrijkste resultaten was er de oproep om de SSF-richtlijnen te maken tot een verplicht hulpmiddel voor zowel ontwikkelingslanden als ontwikkelde landen.
Evaluatie van het regionaal plan:MacarenaMolina leverde een kritische beoordeling van het Regionaal Actieplan voor Kleinschalige Visserij (RPOA-SSF) in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee, gebaseerd op operationele realiteiten uit de Mariene Reservaat van Cabo de Gata in Almería, Spanje. Ze benadrukte prangende obstakels bij de uitvoering ervan, waaronder ruimtelijke concurrentie door offshore windenergie en megatoerisme, een gebrek aan infrastructuur voor directe verkoop, buitengesloten co-beheer en een terugval in de vertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvorming. Macarena riep de ondertekenende lidstaten op om hun verplichtingen in de hele regio na te komen door ruimtelijke rechten veilig te stellen, directe verkoop mogelijk te maken, aangetaste mariene habitats te herstellen, vrouwen een grotere rol te geven in de visserij en bindend co-beheer in te stellen.
“Kleinschalige vissers met een lage impact kunnen niet buitenspel blijven staan bij beleidsbeslissingen die hun kustgebieden bedreigen,” LIFE-delegaten benadrukten. “We hebben concrete politieke toezeggingen nodig om mondiale richtlijnen om te zetten in concrete actie en afdwingbare rechten op het water.”
Het reactiveren van het SSF Global Strategic Framework (SSF-GSF)
Een centraal focuspunt van de Top was het presenteren van de resultaten van het reactiveringsproces van het Wereldwijde Strategische Kader ter ondersteuning van de SSF-richtlijnen (SSF-GSF). Oorspronkelijk opgericht na erkenning door COFI als een mondiaal partnerschapsmechanisme, is het idee om het SSF-GSF-mechanisme te vernieuwen bedoeld om actoren in de kleinschalige visserij, overheden en ondersteunende belanghebbenden een samenwerkingsplatform te bieden om de implementatie van de SSF-richtlijnen te begeleiden en te stimuleren. Transnationale organisaties presenteerden hun visie en doelstellingen voor het gereactiveerde kader, dat zal worden gepresenteerd en waarvoor steun zal worden gevraagd tijdens de COFI-vergaderingen.
Het verenigen van de wereldwijde SSF-beweging en de Oproep tot Actie
De Top bood in essentie een vitale kans om de afstemming binnen de wereldwijde beweging voor kleinschalige visserij te versterken. Door toonaangevende transnationale allianties samen te brengen — waaronder de Low Impact Fishers of Europe (LIFE), de Afrikaanse Confederatie van Professionele Organisaties van Ambachtelijke Visserij (CAOPA), het Wereldforum van Vissersvolken (WFFP), het Wereldforum van Vissers en Visserijarbeiders (WFF), de Unie van Latijns-Amerikaanse Kleinschalige Vissers (ULAPA), de Internationale Verdragsraad (IITC), het Afrikaanse Netwerk van Vrouwelijk Visserijverwerkers en -handelaren (AWFISHNET) en de Adviesgroep van de Dialoog over Gemeenschapsgebaseerde Visserij (CBFD AG) — hebben afgevaardigden gezamenlijke beleidsverklaringen gecoördineerd voor COFI. Dit collectieve momentum versterkt de noodzaak van wereldwijde belangenbehartiging en zorgt voor een grotere zichtbaarheid van relevante initiatieven zoals de Oproep tot actie, waardoor ondertekenaars en kleinschalige vissersorganisaties wereldwijd een verenigd front kunnen vormen voor gebruiksrechten, rechtvaardigheid voor de oceaan en duurzame bestaansmiddelen aan de kust. Dit werd mooi gevisualiseerd doordat CAOPA een prijs overhandigde aan LIFE als erkentelijkheid voor de gezamenlijke inzet voor deze belangrijke oproep.
Decennia van overbevissing hebben de bestanden verzwakt, die nu de negatieve gevolgen van vervuiling en klimaatverandering moeten ondergaan. Ondanks de achteruitgang van het mariene milieu in de Oostzee zijn er tekenen dat de bestanden zich kunnen herstellen als ze daartoe de kans krijgen.
Hier zijn de aanbevelingen van LIFE voor de quota in de Oostzee voor 2027, gebaseerd op de noodzaak om de groei van de visbestanden te ondersteunen:
Om de kleinschalige kustvisserijsector te ondersteunen die de kustgemeenschappen verankert, is het noodzakelijk dat de TAC-verordening de groei van de visbestanden ondersteunt. De SSFC is bovenal afhankelijk van de beschikbaarheid van vis van een verhandelbare maat, en vis moet kunnen groeien om te voldoen aan de belangrijkste markteisen wil de SSCF levensvatbaar zijn.
Het voorstel van de Commissie voor Centrale Baltische haring Dit maakt een derde quotumstijging in vier jaar tijd mogelijk, terwijl het ook de beschikbaarheid van grotere haring en oudere jaarklassen ondersteunt. Dit bouwt voort op de voorgaande twee jaar waarin de Raad een voorzichtig quotum (0.5 Fmsy) heeft vastgesteld dat voordelen heeft opgeleverd voor zowel de sector als de aandelen.
Aanpassingen aan het voorstel van de Commissie zijn evenwel noodzakelijk. Het bijvangstquotum voor de kabeljauw De voorraden moeten op hetzelfde niveau als in 2026 worden gehandhaafd om het risico op onbedoelde controleproblemen (d.w.z. een gebrek aan goede controles op de visserij met trawlnetten) te minimaliseren. Anecdotisch bewijs wijst erop dat de bijvangst van kabeljauw binnen de pelagische sector het toegestane quotum ver overschrijdt, maar niet wordt gerapporteerd. Er moet worden opgetreden tegen verkeerde rapportage in plaats van over te gaan tot TAC-verlagingen.
Met betrekking tot schol, is ongeveer 6% van de in 2026 toegewezen quota gevangen. De door de Commissie voorgestelde quotatoewijzing voor 2027 is daarom onrealistisch en vloeit voort uit het feit dat het wetenschappelijk advies geen recht doet aan de huidige bestandsstructuur en de potentieel bevissbare biomassa. Het aandeel van de gebruikte TAC is al vele jaren zeer laag, minder dan 15%, en neemt af. Wij bevelen daarom aan artikel 7 van de TAC-verordening te wijzigen, zodat de visserij met passief vistuig in de deelgebieden 25 en 26 kan worden uitgebreid tot een diepte van 40 meter. Dit zou een succesvollere exploitatie van de schol mogelijk maken, aangezien deze naar diepere, koudere wateren ontsnapt.
Voor de westelijke voorjaarspaaiblendingh quota het is noodzakelijk dat de Raad de gerichte visserijbepaling voor de kleinschalige sector opnieuw invoert en de bestaande TAC verlengt tot 2027.
Met betrekking tot Botnische haring Het voorstel van de Commissie draagt niet bij aan de groei van het visbestand en het niveau van de visserijsterfte zou de drempel van 0,5 Fmsy overschrijden. Daarom bevelen wij een verlaging van de voorgestelde TAC met 20% aan, van 57.308 naar 45.544 ton. In 2026 is het herstel van de visstand tot stilstand gekomen. De verbeteringen die vissers vorig jaar hadden waargenomen, zijn tenietgedaan door buitensporige visserijsterfte als gevolg van de industriële visserij voor vismeel. Het is absoluut noodzakelijk om de visserijsterfte te verminderen en F op een niveau te handhaven dat de groei van het visbestand ondersteunt en de kleinschalige sector de voorwaarden biedt die nodig zijn voor een bloeiende en welvarende sector.
Voor beide Centrale Baltische haring en sprot De koersontwikkeling is positief geweest en is een direct gevolg van de besluiten van de Raad om niet te streven naar de maximale theoretische vangst. Dit toont duidelijk aan dat herstel van de visstand mogelijk is ondanks de achteruitgang van het mariene milieu van de Oostzee, en dat de groei van de visstand afhankelijk is van het handhaven van deze voorzichtige benadering.
LIFE beveelt aan om quota voor soorten op een lager trofisch niveau te beperken tot 0,5 Fmsy om rekening te houden met ecosysteemdynamiek en onzekerheden in de modellen, en tegelijkertijd stabiele quota mogelijk te maken en sluiting van visserijen te vermijden. ICES ACOM-status dat “vissen op niveaus die rond de 75% van FMSY liggen of zelfs lager, zal leiden tot een minimaal verlies aan opbrengsten op de lange termijn en een veel grotere SSB zal opleveren, wat de facto verenigbaar is met EBFM en in overeenstemming is met de huidige wetgeving, gezien de grote, vaak niet in aanmerking genomen onzekerheid in elk beoordelingsmodel.”
Hersteladvies is een prioriteit en we betreuren het gebrek aan vooruitgang dat is geboekt sinds de unanieme verklaring van de lidstaten en de Commissie tijdens de Agrifish-Raad van 2026. Het behouden van het momentum is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat onze visbestanden gezond zijn en de bestaansmiddelen van kleinschalige vissersgemeenschappen kunnen ondersteunen – in overeenstemming met de doelstelling van het GVB om beviste visbestanden te herstellen en te handhaven boven niveaus die de maximaal duurzame opbrengst (MSY) kunnen opleveren.
Waarom is SSCF belangrijk
In de Oostzee is de kleinschalige kustvisserij (SSCF) goed voor meer dan 90% van de vloot en meer dan 60% van de werkgelegenheid (waarvan 80% aan daadwerkelijke banen) in de visserij (op basis van voltijdsequivalenten – FTE). Hoewel de meeste van deze banen van deeltijdse aard zijn, vormt de SSCF een belangrijke aanvullende inkomstenbron voor kustgemeenschappen die weinig alternatieven hebben. De teloorgang van de sector en de moeilijke economische omstandigheden waarmee deze te kampen heeft, vormen een bedreiging voor het voortbestaan van de kustgemeenschappen die afhankelijk zijn van de SSCF.
In het afgelopen decennium heeft SSCF een aanzienlijke afname gezien van de toegang tot vismogelijkheden, met name als gevolg van de instorting van de kABELjauwbestanden (zowel oostelijk als westelijk), waarvan de gerichte visserij in 2019 werd gesloten. Voor de toekomst blijft het vooruitzicht somber, aangezien de oostelijke en westelijke kABELjauwbestanden gesloten blijven voor gerichte visserij en er alleen vismogelijkheden worden toegewezen voor “onvermijdelijke bijvangsten”. SSCF zal bovendien worden getroffen door de sluiting van de West-Baltische haring en “zalm in het hoofdassin” in ICES-subgebieden 22 tot en met 31.
Ondertussen vangen de industriële reducerende visserijen voor vismeel aanzienlijke maar niet-geregistreerde hoeveelheden commercieel belangrijke soorten zoals kabeljauw, haring en zalm als “onvermijdelijke bijvangst”, waardoor het herstel van deze bestanden wordt ondermijnd.
Nieuws over eerlijke visserij, gezonde zeeën en levendige vissersgemeenschappen
DOE OP 30 september MEE in Brussel!
Heroverwogen Visserijdag – Paden voor een rechtvaardige transitie! De Low Impact Fishers of Europe en Seas At Risk zijn dit organiseren ééndaags evenement dat beleidsmakers, vissers, wetenschappers, maatschappelijke organisaties en praktijkmensen samenbrengt om te zoeken naar praktische wegen naar eerlijke, ecologisch verantwoorde visserij met een lage impact in Europa. Registreer hier!
29/6-3/7 LIFE-strategievergadering in Nederland
Het LIFE-team bracht een intensieve en inspirerende week door in het vissersdorp Den Oever, in Nederland. Met de deskundige begeleiding vanStone Soup Consulting, een internationaal adviesbureau gespecialiseerd in strategie, organisatieontwikkeling en maatschappelijke impact, heeft het team gereflecteerd op de toekomstige richting van LIFE, de interne strategie aangescherpt en de prioriteiten voor de komende jaren vormgegeven. Het fysiek samenbrengen van collega's creëerde waardevolle ruimte om ideeën uit te wisselen, perspectieven uit te dagen en op één lijn te komen rond een gedeelde visie om de missie van LIFE ter ondersteuning van haar leden te bevorderen.
De week omvatte ook een ontmoeting met deStichting Passieve Visserij Noordzee, dat de Nederlandse passieve visserijsector vertegenwoordigt en ondersteunt, en dePotvis Agentschap, een in Den Oever gevestigd bedrijf dat innovatieve vis- en verwerkingstechnologieën ontwikkelt en visserijonderzoek uitvoert. De gesprekken waren gericht op visserij-innovatie, gedeelde ambities en kansen voor nauwere samenwerking om de toekomst van de kleinschalige en duurzame visserij te versterken.
7-8/7 EU Ocean Act-conferentie 2026 in Wexford, Ierland
De EU Ocean Act Conference, georganiseerd door het Ierse Ministerie van Klimaat, Energie en Milieu, viel samen met de openingsdagen vanHet Ierse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie en bood een vroege indicatie van het standpunt en de prioriteiten van het nieuwe voorzitterschap met betrekking tot oceanenbeleid. Het evenement bracht vertegenwoordigers van overheden, EU-ambtenaren, beleidsmakers, onderzoekers en belanghebbenden uit de maritieme sector samen om te discussiëren over de aanstaande Europese Oceaandewet en de bredere toekomst voor de sectoren van de EU-blauwe economie.
LIFE-bestuurslid en IIMRO-vertegenwoordiger Séamus Bonner woonde het evenement bij. Vanuit het perspectief van de kleinschalige visserij werd de openingsboodschap van minister Dooley dat “gemeenschappen de kern moeten vormen” en de erkenning van onze wederzijdse afhankelijkheid in oceaanbeheer toegejuicht. LIFE en IIMRO benadrukken dat dit zich moet vertalen in betekenisvolle participatie en concrete maatregelen voor de kleinschalige visserij, waaronder erkenning van traditionele visgebieden, eerlijke toegang op grond van artikel 17 van het GVB, traditionele ecologische kennis, generatieve vernieuwing en transparante ruimtelijke ordening op zee die coëxistentie mogelijk maakt met offshore hernieuwbare energie en de wetgeving inzake maritieme beschermde gebieden, die tijdens de conferentie werd aangekondigd.
9/7 Europees Parlement debatteert over de toekomst van het EU-visserijbeleid
Het Europees Parlement hield in Straatsburg een plenaire debat over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de EU. Europarlementariërs ondervroegen EU-commissaris voor Visserij en Oceanen Costas Kadis over de vooruitzichten voor het beleid en de maatregelen die nodig zijn om de sector te ondersteunen.
Tijdens de bespreking werd ingegaan op verschillende kwesties die van bijzonder belang zijn voor kleinschalige vissers, waaronder vlootvernieuwing en decarbonisatie, administratieve vereenvoudiging, generatieve vernieuwing en de economische weerbaarheid van visserijgemeenschappen. In juli werd geen resolutie aangenomen; het debat diende ter voorbereiding op een parlementaire resolutie die naar verwachting in stemming zal worden gebracht tijdens de plenaire vergadering van 14 tot 17 september.
De resolutie van september zal naar verwachting het politieke standpunt van het Parlement bepalen naar aanleiding van de recente evaluatie van het GVB door de Commissie. Deze kan bijdragen aan de vormgeving van het debat over een eventuele latere hervorming van het GVB, de tenuitvoerlegging daarvan en de toekomstige EU-financiering voor de visserij. Hoewel niet-bindend, zal de resolutie een belangrijke indicatie geven van de prioriteiten van het Parlement voor de toekomst van de EU-visserij en van de plaats die kleinschalige vissers in die toekomst krijgen toebedeeld.
16/07 LIFE dient haar advies over de Oceaanwet in
LIFE heeft haar inbreng geleverd aan de openbare raadpleging gelanceerd door de Europese Commissie om vorm te geven aan de Europese Oceanenwet, een belangrijk wetgevingsvoorstel in het kader van het Europese Oceaanspact, dat naar verwachting in 2026 zal worden aangenomen. De Oceanenwet heeft tot doel het oceaanbeheer in de EU te versterken en dient als één enkel referentiepunt voor alle economische, klimaat-, milieu- en sociale doelstellingen om oceanische hulpbronnen te beschermen en duurzaam te gebruiken.
In zijn reactie benadrukte LIFE zijn belangrijkste prioriteiten en voorstellen. Met name de komende Ocean Act biedt de kans om een wetgevingskader vast te stellen dat de belofte van het Ocean Pact om prioriteit te geven aan kleinschalige visserij (SSF) omzet in concrete actie. De inbreng van LIFE roept er daarom toe op dat de nieuwe wetgeving het volgende omvat: een bindend actieplan voor SSF; preferentiële toegang en regeneratieve visserijgebieden; een eerlijke verdeling van de vismogelijkheden en het bevorderen van een rechtvaardige transitie naar visserij met een lage impact; co-management en inclusieve governance; prioriteit geven aan visserij voor directe menselijke consumptie boven verwerkingsvisserij; de sociale dimensie en generatie vernieuwing, en het vaststellen van een klimaataanpasbare maritieme ruimtelijke planning.
21/7 Algemene Ledenvergadering: beleidsbeïnvloedingsprioriteiten en organisatorische ontwikkeling
Het LIFE-team bracht leden op de hoogte van recente ontwikkelingen op het gebied van belangenbehartiging, en de jaarrekening 2025 van de organisatie werd gepresenteerd en goedgekeurd. Leden bespraken met name de visserijcontroleverordening en de uitdagingen die de uitvoering daarvan met zich meebrengt voor de kleinschalige visserij; de raadpleging over de Ocean Act en de noodzaak om de bescherming van de kleinschalige visserij binnen de kustzone van 12 zeemijl te versterken; en de groeiende dreiging van invasieve soorten. Een presentatie door LIFE-projectmedewerker Aksel Ydren over de zwartbekgrondel bracht deelnemers ertoe ervaringen en voorbeelden uit heel Europa te delen. De laatste thematische sessie stond in het teken van de ontwikkeling van het jongerennetwerk van LIFE en kansen om de participatie van jongere vissers binnen de organisatie en de brede sector te versterken. De vergadering bood een belangrijk platform voor LIFE-leden om kennis uit te wisselen, richting te geven aan de belangenbehartiging van de organisatie en de interne governance te versterken.
23/7 LIFE bezoekt Cooperativa San Leopoldo in Toscane
LIFE-teamlid Claudia Orlandini bracht een bezoek aan de Italiaanse LIFE-leden van Cooperativa San Leopoldo aan de Toscaanse kust. Het bezoek omvatte een rondleiding door de verwerkingsunit van de coöperatie, waar kleine volumes vangst worden omgezet in hoogwaardige producten met toegevoegde waarde. Hiertoe behoren tonijn, harder en venusschelpen, geconserveerd in olie of verpakt in vacuümverpakkingen. Deze aanpak stelt de coöperatie in staat om beter gebruik te maken van producten met een kleiner volume, terwijl hun waarde wordt verhoogd en de houdbaarheid wordt verlengd.
Coöperativa San Leopoldo werkt ook samen met wetenschappelijke instituten om nieuwe technologieën te ontwikkelen en te testen voor de kweek van innovatieve mariene soorten met behulp van natuurlijke voersystemen, zoals plankton. Het bezoek bood een waardevol inzicht in hoe samenwerking, lokale verwerking en wetenschappelijk onderzoek nieuwe kansen kunnen creëren voor kleinschalige vissersgemeenschappen.
Bezoek aan Finland
LIFE nam deel aan een studiereis georganiseerd door de Finse visserijvereniging Österbottens Fiskareförbund, die kustvissers uit Zweden en Finland samenbracht. Als onderdeel van het programma brachten de deelnemers een bezoek aan visser Karl-Åke Wallin, voorzitter van de producentenorganisatie Kustfiskarna Bottenhavet, een lidorganisatie van LIFE. Tijdens het bezoek presenteerde Aksel Ydrén van LIFE het project over de zwartbekgrondel, deelde hij inzichten over hoe deze invasieve soort kan worden aangepakt en benut, en werd er gesproken over grensoverschrijdende samenwerking tussen kustvissers in Zweden en Finland.
Komt eraan:
3-6/9 SSF-top in Rome, Italië – Een LIFE-delegatie zal de top bijwonen FAO-top over kleinschalige visserij, het bijeenbrengen van vertegenwoordigers van kleinschalige visserijgemeenschappen en ondersteunende organisaties om ervaringen uit te wisselen, gezamenlijke prioriteiten vast te stellen en de internationale samenwerking te versterken. De hoofd focus zal liggen op de uitvoering van de Vrijwillige richtlijnen van de FAO voor het waarborgen van duurzame kleinschalige visserij in de context van voedselzekerheid en armoedebestrijding.
19/9 Võiste, Estland – Als lid van het Seaglow-consortium zal LIFE een bezoek brengen aan Võiste, Estland, om de lokale visserijbeurs bij te wonen en Seaglow te introduceren bij de lokale gemeenschap.
23-24/9 Bilbao, Spanje – LIFE-voorzitter Gwen Pennarun zal deelnemen aan een workshop georganiseerd door het door de EU gefinancierde onderzoeksproject INSPIRI, dat belanghebbenden samenbrengt om gedeelde visies te ontwikkelen voor een duurzame en herstelde Golf van Biskaje en Atlantische Oceaan.
28-9/2-10 Ocean week, Brussel – Een week van initiatieven en evenementen georganiseerd door Brusselse blauwe ngo's en andere belanghebbenden, die een gezonde oceaan centraal stellen in de toekomstige veerkracht, blauwe economie en milieuduurzaamheid van Europa.
Parallel aan deze brede wetgevende discussies organiseerde LIFE een gezamenlijke bijeenkomst. 
12-13/10 Brussel – Maak vissen eerlijk voor jongeren 
De Top bood in essentie een vitale kans om de afstemming binnen de wereldwijde beweging voor kleinschalige visserij te versterken. Door toonaangevende transnationale allianties samen te brengen — waaronder de Low Impact Fishers of Europe (LIFE), de Afrikaanse Confederatie van Professionele Organisaties van Ambachtelijke Visserij (CAOPA), het Wereldforum van Vissersvolken (WFFP), het Wereldforum van Vissers en Visserijarbeiders (WFF), de Unie van Latijns-Amerikaanse Kleinschalige Vissers (ULAPA), de Internationale Verdragsraad (IITC), het Afrikaanse Netwerk van Vrouwelijk Visserijverwerkers en -handelaren (AWFISHNET) en de Adviesgroep van de Dialoog over Gemeenschapsgebaseerde Visserij (CBFD AG) — hebben afgevaardigden gezamenlijke beleidsverklaringen gecoördineerd voor COFI. Dit collectieve momentum versterkt de noodzaak van wereldwijde belangenbehartiging en zorgt voor een grotere zichtbaarheid van relevante initiatieven zoals de 
Het LIFE-team bracht een intensieve en inspirerende week door in het vissersdorp Den Oever, in Nederland. Met de deskundige begeleiding van
LIFE-teamlid Claudia Orlandini bracht een bezoek aan de Italiaanse LIFE-leden van Cooperativa San Leopoldo aan de Toscaanse kust. Het bezoek omvatte een rondleiding door de verwerkingsunit van de coöperatie, waar kleine volumes vangst worden omgezet in hoogwaardige producten met toegevoegde waarde. Hiertoe behoren tonijn, harder en venusschelpen, geconserveerd in olie of verpakt in vacuümverpakkingen. Deze aanpak stelt de coöperatie in staat om beter gebruik te maken van producten met een kleiner volume, terwijl hun waarde wordt verhoogd en de houdbaarheid wordt verlengd.