Είναι εύκολο να τοποθετήσετε ένα στοίχημα όταν παίζετε με τα χρήματα άλλων ανθρώπων. Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί γιατί θα πρέπει να είναι συνετός όταν το ρίσκο της πτώσης πληρώνεται από κάποιον άλλον.
Με το Συμβούλιο να επιλέγει να κατανέμει σχεδόν 97% των συνολικών εμπορικών αλιευμάτων της Βαλτικής σε ρέγγα και παπαλίνα, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων προορίζεται για εξαγωγή σε εργοστάσια ιχθυαλεύρων και ιχθυελαίων και στη συνέχεια για εξαγωγή εκτός ΕΕ, είναι σαφές για λογαριασμό ποιου έγινε το στοίχημα.
Το ιστορικό της ΕΕ όσον αφορά την επιτυχή διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων της Βαλτικής είναι άθλιο. Τα περισσότερα αποθέματα βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα ρεκόρ ή κοντά σε αυτά. Από το 2016 -όταν εγκρίθηκε το πολυετές σχέδιο για τη Βαλτική Θάλασσα- τα αποθέματα έχουν μειωθεί κατά πάνω από 800.000 τόνους και τα ετήσια αλιεύματα έχουν μειωθεί κατά πάνω από 100.000 τόνους. Το πιο σημαντικό απόθεμα από εμπορική άποψη, ο γάδος, έχει κλείσει από το 2019. Ο γάδος εξακολουθεί να λιμοκτονεί λόγω έλλειψης διαθεσιμότητας θηραμάτων, ενώ οι θηρευτές του, οι φώκιες και οι κορμοράνοι, παραμένουν χωρίς διαχείριση.
Στον παράκτιο στόλο μικρής κλίμακας οι μισθοί έχουν μείνει στάσιμοι και τα αλιεύματα είναι φτωχά. Η ζήτηση ξεπερνά την προσφορά για τα προϊόντα μας και παρόλα αυτά οι υπουργοί αποφάσισαν για άλλη μια φορά να μην εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα ανάπτυξης. Αν το Συμβούλιο ήταν εταιρεία, ο διευθύνων σύμβουλος θα είχε απολυθεί εδώ και καιρό.
Αλλαγή
Φέτος υπήρξε μια αξιοσημείωτη στροφή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Από τότε που ο Κώστας Καδής διορίστηκε Επίτροπος Αλιείας και Ωκεανών, τόνισε σταθερά ότι η αντιστροφή της τάσης μείωσης της αλιείας στη Βαλτική αποτελεί προτεραιότητα. Το μήνυμά του φαίνεται να έχει εν μέρει περάσει.
Και για τα τέσσερα αποθέματα ρέγγας, καθώς και για τα αποθέματα γάδου και σολομού, οι αποφάσεις που έλαβε το Συμβούλιο θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είναι καλύτερες. Ωστόσο, τουλάχιστον σηματοδοτούν μια διακοπή της τάσης των πιο καταστροφικών βραχυπρόθεσμων τάσεων που παρατηρήθηκαν μέχρι σήμερα, οι οποίες συνέβαλαν σε χαμηλά έσοδα, εκτεταμένη υποαπασχόληση και κακές μελλοντικές προοπτικές για την αλιεία.
Ωστόσο, η μεγάλη απόφαση φέτος ήταν για την παπαλίνα. Η πρόταση της Επιτροπής προέβλεπε ανανέωση της ποσόστωσης, αλλά το Συμβούλιο επέλεξε να υπερβεί το TAC κατά 45%. Δυστυχώς, η ευθύνη για την απόφαση αυτή πέφτει ευθέως στους επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν αμφίβολες παραδοχές στην εκτίμηση των αποθεμάτων τους.
Εάν η πρόβλεψή τους είναι σωστή, το απόθεμα των παπαλίνας θα αυξηθεί κατά 88% το 2026 και θα ακολουθήσει άλλη μια αύξηση 13% το 2027. Όταν οι υπουργοί υπόσχονται τέτοια απίστευτη αύξηση ενώ ταυτόχρονα μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τα αλιεύματα, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι έπαιξαν στοίχημα. Μια σοφότερη απόφαση θα ήταν να ακολουθήσουν την πρόταση της Επιτροπής και στη συνέχεια να επαναξιολογήσουν αργότερα μέσα στο έτος, όταν θα ήταν διαθέσιμα περισσότερα δεδομένα που θα επιβεβαίωναν τις υποθέσεις των επιστημόνων σχετικά με την πρόσληψη και το μέσο βάρος σε ηλικία. Όπως λένε στο Λουξεμβούργο, plus ça change, plus c'est la même chose.
