Dzięki sprawiedliwemu dostępowi do rybołówstwa irlandzkie społeczności wyspiarskie mogą się rozwijać
Bruksela, 14 marca 2017 r.
Brian O'Riordan
Dzięki sprawiedliwemu dostępowi do rybołówstwa irlandzkie społeczności wyspiarskie mogą się rozwijać
Izolacja geograficzna wysp sprawia, że są one w dużym stopniu uzależnione od zasobów dostępnych na ich terenie, zwłaszcza zasobów rybnych. Prawo do połowów i dostępu do zasobów rybnych jest warunkiem wstępnym dobrobytu i przetrwania takich społeczności wyspiarskich. Zakazanie wyspiarzom dostępu do morza i połowów to odebranie im życiodajnej krwi. Ale właśnie do tego celu wykorzystywana jest europejska wspólna polityka rybołówstwa (WPRyb).
Irlandzkie społeczności wyspiarskie nie mogą już prowadzić tradycyjnego, zróżnicowanego sezonowo rybołówstwa, lecz muszą skoncentrowanie się na jednym lub dwóch gatunkach nieobjętych kwotami przez cały rok. Nie tylko obciąża to te zasoby, ale rybacy muszą również stawić czoła perspektywie odholowania ich narzędzi przez supertrawlery, które mogą bezkarnie łowić na ich wodach i łowić gatunki objęte kwotami, których nie wolno im łowić. Tymczasem władze odwracają wzrok, a właściciele trawlerów twierdzą, że działają zgodnie z prawem.
Małe, odległe wyspy w Irlandii i wielu innych państwach członkowskich Europy opierają się na turystyce, gdzie spożywa się ryby, wypływa w morze, jest świadkiem połowu ryb, gdzie gwar małych łodzi i wyładunki ryb w lokalnych portach stanowią integralną część przyciągającą turystów. Bez takich atrakcji turystyka umrze.
Film "A Turning Tide in the Life of Man" w reżyserii Loica Jourdaina, wyświetlony niedawno w Parlamencie Europejskim przez organizację Low Impact Fishers of Europe (LIFE) we współpracy z Marian Harkin MEP, podkreślił, że przetrwanie społeczności wyspiarskie są poświęcane na rzecz interesów na większą skalę przez politykę europejską i krajową które są ślepe na potrzeby większości obywateli Europy. Pokazał również, jak władze krajowe często prowadzą cyniczną grę w obwinianie "Brukseli", obwiniając politykę europejską i źle zdefiniowane podmioty brukselskie za błędne decyzje, które same podjęły.
Film obejmuje osiem lat i śledzi losy wyspiarskiego rybaka Johna O'Briena. Począwszy od zakazu połowów łososia na morzu w 2006 roku i ograniczeń nałożonych na rybaków z małych wysp w ramach środków ochrony dorsza dwa lata później, film rzuca światło na gąszcz przepisów dotyczących rybołówstwa w Irlandii i UE.
John i inni rybacy z Wysp walczyli na najwyższych szczeblach polityki rybackiej UE, odnosząc sukces w uzyskaniu oficjalnego uznania wysp w obecnej WPRyb. Równolegle pracowali w ramach irlandzkiego systemu legislacyjnego, aby doprowadzić do opublikowania w 2014 roku ponadpartyjnego sprawozdania Dáil na temat rybołówstwa. Nowa WPRyb zawiera również wiele przepisów, jak np. art. 17, które mogłyby zostać wykorzystane z korzyścią dla małych społeczności wyspiarskich, gdyby na szczeblu krajowym istniała wola polityczna.
Po projekcji filmu, Mairead McGuinness, wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej
Parlament i poseł do PE z okręgu Midlands - Północny Zachód Irlandii, wezwał komisarza europejskiego ds. środowiska, gospodarki morskiej i rybołówstwa, pana Karmenu Vellę, by zwróciła większą uwagę na kwestie poruszone w filmie. "Ludzie reagują przeciwko UE, ponieważ postrzegają ją jako działającą tylko dla większych (interesów), czy to rybaków, czy innych, a nie dla lokalnych społeczności" - powiedziała. Wezwała komisarza Vellę do "wspierania rybaków o niskim stopniu oddziaływania i uwzględnienia ich obaw".
Ponadpartyjny raport Dáil na temat rybołówstwa, o którym mowa powyżej, opublikowany w styczniu 2014 r., przedstawił 29 zaleceń, z których trzy zostały uznane za priorytetowe przez wyspiarzy: Licencje Dziedzictwa, lokalnie prowadzone Obszary Zarządzane i reforma Opieki Społecznej dla rybaków udziałowych.
Minęło ponad 11 lat od rozpoczęcia kręcenia filmu. Działania podjęte teraz przez agencje odpowiedzialne za rybołówstwo na wyspach irlandzkich zapewnią, że społeczności wyspiarskie nadal będą mogły przetrwać i wzbogacić bogate dziedzictwo morskie Irlandii.
Organizacja Low Impact Fishers of Europe (LIFE) łączy się z organizacją Irish Islands Marine Resource Organisation (IIMRO), wzywając do natychmiastowe wdrożenie priorytetowych zaleceń zawartych w sprawozdaniu Dáil.
♦ ♦ ♦